Favez — Emmanuel Hall songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Emmanuel Hall" van Favez.

Songteksten

I never go around the block
Twenty steps and then I stop
And man I take a good look at the dirty walls
And all the dirty lives in between
But when Emmanuel hall was alive
He used to come down here all the time
He’d always laugh it off and he’d tell me son
You never really get it when you’re young
And then Emmanuel hall was the strongest man
To ever come out of this town
And all the colours were bright
And the stars threw light
We never strayed oh we were straight on the line
And the hours became days
And the days became years
And he was still around and waiting to find
I never really close the door
So he can come in like he did before
He’d say I never did leave don’t you worry none
You didn’t really think I could be gone
But Emmanuel hall never comes
It doesn’t really bother anyone
He used to tell me son I ain’t got no one
Cause we live better when we’re on our own
And then Emmanuel hall was the strongest man
To ever come out of this town
And all the colours were bright
And the stars threw light
We never strayed oh we were straight on the line
And the hours became days
And the days became years
And he was still around and waiting to find
Another part of town where the ground was sound
And every building was a break for the mind
And in time he found nothing and fate
Came down crash on everyone he left behind

Songtekstvertaling

Ik ga nooit een blokje om.
Twintig stappen en dan stop ik
En man ik kijk goed naar de vieze muren
En alle vieze levens tussen
Maar toen Emmanuel hall nog leefde
Hij kwam hier altijd.
Hij lachte me altijd uit en zei:
Je snapt het nooit als je jong bent.
En toen was Emmanuel hall de sterkste man.
Om ooit uit deze stad te komen
En Alle kleuren waren helder
En de sterren werpen
We zijn nooit afgedwaald oh we waren recht op de lijn
En de uren werden dagen
En de dagen werden jaren
En hij was nog steeds in de buurt en wachtte om te vinden
Ik doe nooit echt de deur dicht.
Zodat hij kan binnenkomen zoals hij eerder deed.
Hij zou zeggen dat ik nooit wegging. maak je geen zorgen.
Je dacht toch niet echt dat ik weg kon zijn?
Maar Emmanuel hall komt nooit.
Het stoort niemand echt.
Hij zei altijd dat ik niemand had.
Want we leven beter als we alleen zijn.
En toen was Emmanuel hall de sterkste man.
Om ooit uit deze stad te komen
En Alle kleuren waren helder
En de sterren werpen
We zijn nooit afgedwaald oh we waren recht op de lijn
En de uren werden dagen
En de dagen werden jaren
En hij was nog steeds in de buurt en wachtte om te vinden
Een ander deel van de stad waar de grond geluidde
En elk gebouw was een doorbraak voor de geest.
En mettertijd vond hij niets en het lot
Neergestort op iedereen die hij achterliet.