Fausto — A Ilha songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Ilha" van Fausto.
Songteksten
Olhamos tudo em silêncio na linha da praia
De olhos na noite suspensos do céu que desmaia;
Ai lua nova de Outubro, trazes as chuvas e ventos
A alma a segredar, a boca a murmurar tormentos!
Descem de nuvens de assombro taínhas e bagres
Se as aves embalam os peixes em certos milagres;
Levita-se o corpo da alma, no choro das ladainhas
Na reza dos condenados, nas pragas dos sitiados
Na ilha dos ladrões, quem sai?
E leva este recado ao cais:
São penas, são sinais. Adeus
Livra-me da fome que me consome, deste frio;
Livra-me do mal desse animal que é este cio;
Livra-me do fado e se puderes abençoado
Leva-me a mim a voar pelo ar!
Como se houvesse um encanto, uma estranha magia
O sol lentamente flutua nas margens do dia
Despe o meu corpo corsário, seca-me a veia maruja
Morde-me o peito aos ais, das brigas, dos punhais
Da ilha dos ladrões, quem sai?
E leva este recado ao cais:
São penas, são sinais. Adeus
Andamos nus e descalços, amantes, sedentos
Se o véu da noite se deita na curva do tempo
Ai lua nova de Outubro
Os medos são medos das chuvas e ventos
Da alma a segredar, da boca a murmurar
Adeus
Songtekstvertaling
We keken naar alles in stilte op de strandlijn.
Ogen in de nacht opgehangen aan de hemel die flauwvalt;
De nieuwe maan van oktober, breng je de regen en winden
De ziel afscheidt, de mond mompelt kwellingen!
Ze dalen af uit de wolken van Wonder tainhas en meerval
Of vogels de vis in bepaalde wonderen verpakken;
Het lichaam van de ziel stijgt op in het huilen van de litanie
In het gebed van de veroordeelden, in de plagen van de belegerden
Op het eiland van dieven, wie vertrekt er?
En breng dit bericht naar de pier.:
Het zijn veren, het zijn borden. Afscheid
Verlos me van de honger die me verteert, van deze kou.;
Verlos me van het kwaad van dit dier dat deze hitte is.;
Verlos me van fado en als je kunt zegenen
Laat me door de lucht vliegen!
Alsof er een charme was, een vreemde magie.
De zon drijft langzaam op de oevers van de dag
Kleed mijn Corsair lichaam uit, droog mijn Maruja ader
Bijt mijn borst in de ais, de gevechten, de dolken
Van het eiland van dieven, wie vertrekt er?
En breng dit bericht naar de pier.:
Het zijn veren, het zijn borden. Afscheid
We lopen naakt en blootsvoets, geliefden, dorstig
Als de sluier van de nacht in de bocht van de tijd ligt
Ai nieuwe maan van oktober
Angst is angst voor regen en wind
Van de ziel naar het geheim, van de mond naar het gemompel
Afscheid