Faun — Sigurdlied songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sigurdlied" van Faun.
Songteksten
Wollt ihr hören nun mein Lied, viel kann ich euch sagen
Von der großen güldnen Zeit, von Altvätertagen
Brynhild sitzt im hohen Saal, strahlend dort vor allen
Keiner kann der stolzen Frau als Freier wohl gefallen
Hör das, Brynhild, Tochter mein, bringst du mich in Schande
Keinen Freier wählst du dir, der Herren aller Lande
Sigurd traf den Drachen gut
Grani trug Gold von der Heide
Schweiget, schweiget, Vater mein, Wahrheit hier zu hören
Einen Helden fern im Ost hab ich mir erkoren
Keiner mehr an Gold gewann, keiner mehr an Ehren
Sigurd, der den Drachen schlug, nur ihm will ich gehören
Das hat mir die Norn verschafft, in mein Herz geleget
Dass neun Winter ich erwart, den ich noch nie gesehet
Setzt mir einen hohen Stuhl, hoch auf öden Berge
Lasst mit Runen ihn beschlagen, durch zauberkundge Zwerge
Keiner ritt auf Brynhilds Berg, Sigurd nur, der Frohe
Sprengt auf Grani, seinem Ross, durch Rauch und Waberlohe
Brynhild sitzt auf goldnem Stuhl, Eisen schwer am Leibe
Sigurd schwingt das scharfe Schwert, die Ketten er zerschneidet
Songtekstvertaling
Wil je nu mijn lied horen, veel kan ik je vertellen
Van de grote gouden eeuw, van vaders dagen
Brynhild zit in de hoge hal, stralend voor iedereen
Niemand kan de trotse vrouw als huwelijkskandidaat behagen.
Hoor dit, Brynhild, dochter van mij, maak je me te schande
Je kiest geen Freeman, de Heren van alle landen
Sigurd raakte de drakenput
Grani droeg goud uit de heide.
Wees stil, Wees stil, mijn vader, om de waarheid hier te horen
Ik heb een held gekozen, ver in het Oosten.
Niemand won meer goud, niemand won meer eer.
Sigurd die de draak sloeg, maar Ik wil bij hem horen.
Dat is wat de Norn me gaf, in mijn hart stopte
Die negen winters heb ik nog nooit gezien.
Zet een hoge stoel voor me, hoog op de verlaten bergen.
Laat hem met runen, Dwergen door tovenarij bedolven worden.
Niemand reed op Brynhild ' s berg, alleen Sigurd, de vrolijke
Blaas op Grani, zijn Ros, door rook en golven
Brynhild zit op een gouden stoel, ijzer zwaar op het lichaam
Sigurd hanteert het scherpe zwaard, de kettingen die hij snijdt