Faubush Hill — Red Mandolin songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Red Mandolin" van Faubush Hill.
Songteksten
She held a red mandolin, played it like a sin*
In a smoky village room where the kisses taste like gin
And stick like fresh marmalade, to the sugar sweet charade
Far beneath a jealous moon she sings her serenade
I would lay, I would lay, I would lay, I would lay my life down for you dear
Shelter all your innocence, swallow all your tears
I would lay, I would lay, I would lay, I would lay my life down for you love
Because tonight, you’re the only dream I’m dreaming of
Her melody so serene, Picasso painted her in greens
With envy of the passion that she kissed on every string
And every note tied the tune, to the rainy afternoons
Her daydreams, songs and poetry all washed away too soon
I would lay, I would lay, I would lay, I would lay my life down for you dear
Shelter all your innocence, swallow all your tears
I would lay, I would lay, I would lay, I would lay my life down for you love
Because tonight, you’re the only dream I’m dreaming of
It seems all of her fantasies were tied by insecurities
And hung beneath a willow tree, she swore she’d never tell
Her tears filled up a wishing well with tips from passing fare-the-wells
She played as though her tune would cast a spell
But she never fell
She held a red mandolin, played it like a sin
In a smoky village room where the kisses taste like gin
And stick like fresh marmalade, to the sugar sweet charade
Far beneath a jealous moon she sings her serenade
I would lay, I would lay, I would lay, I would lay my life down for you dear
Shelter all your innocence, swallow all your tears
I would lay, I would lay, I would lay, I would lay my life down for you love
Because tonight, you’re the only dream I’m dreaming of
Songtekstvertaling
Ze hield een rode mandoline vast, speelde het als een zonde.*
In een rokerige dorpskamer waar de kussen naar gin smaken.
En plakken als verse marmelade, aan de suiker zoete charade
Ver onder een jaloerse maan zingt ze haar serenade
Ik zou liggen, ik zou liggen, ik zou liggen, ik zou mijn leven geven voor jou liefste
Bescherm al je onschuld, slik al je tranen in
Ik zou liggen, ik zou liggen, ik zou liggen, ik zou mijn leven geven voor jou liefde
Want vanavond ben jij de enige droom waar ik van droom
Haar melodie zo sereen, Picasso schilderde haar in groen.
Met afgunst van de passie die ze kuste op elke snaar
En elke noot bond de melodie, aan de regenachtige middagen
Haar dagdromen, liederen en poëzie zijn te snel weggespoeld.
Ik zou liggen, ik zou liggen, ik zou liggen, ik zou mijn leven geven voor jou liefste
Bescherm al je onschuld, slik al je tranen in
Ik zou liggen, ik zou liggen, ik zou liggen, ik zou mijn leven geven voor jou liefde
Want vanavond ben jij de enige droom waar ik van droom
Het lijkt erop dat al haar fantasieën verbonden waren met onzekerheden.
En hing onder een wilg, zwoer ze dat ze het nooit zou vertellen.
Haar tranen vulden een wensput met tips van het passeren van fare-the-wells
Ze speelde alsof haar deuntje een spreuk zou uitspreken.
Maar ze is nooit gevallen.
Ze hield een rode mandoline vast, speelde het als een zonde.
In een rokerige dorpskamer waar de kussen naar gin smaken.
En plakken als verse marmelade, aan de suiker zoete charade
Ver onder een jaloerse maan zingt ze haar serenade
Ik zou liggen, ik zou liggen, ik zou liggen, ik zou mijn leven geven voor jou liefste
Bescherm al je onschuld, slik al je tranen in
Ik zou liggen, ik zou liggen, ik zou liggen, ik zou mijn leven geven voor jou liefde
Want vanavond ben jij de enige droom waar ik van droom