Far Beyond — A Kingdom's Lost Beauty songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Kingdom's Lost Beauty" van Far Beyond.

Songteksten

Silent the murky waters flow
And a raven calls me fool
Thus ends a painful memory
Or does it start a new
I weep, I cry, but not one sigh
Does leave my dried out soul
My heart unfree, my fate is bound
To an arcane misery
Mournful sings the dying bard
Of anguish and of thee
A man who owns a frozen heart
Dies like a rotten tree
King I was called, right hand of god
Fulfilling deeds on earth
Dead I should be, I’m broken
See I’m just a fool of hate
A kingdom’s lost beauty
And the rise of the moon
Where at night a black raven
Calls me home too soon
Lost kingdom… all beauty’s gone…
Thou cry so much, my shattered friend
Yet I could help, I own the land
For I’m the spirit of these woods
And know the mournful fate
Yet there is hope to be released
From this thy misery
To dream away what threatens thee
And finish agony
I beg thee, if by any chance
My pain would go away
I’d pay my price, be it so high
My life’s a worn out lie
Even if it costs thy soul? Even if My life is worthless than my soul
Where the frost spirits wither
Then shall be thy release
You’ll awake from the slumber
And the lands rest in peace
A kingdom’s lost beauty
And its final moonrise
Lost forever
And end it comes too soon
The icy winds shiver
Place of ancient war
Call the spirits of the night
Not… to judge…
Oh how could it happen
As I should have known
That she was true loyal
Now I am alone
Murdered her while she dreams
So innocent and calm
The traitor was my own one son
Oh holy crown, be gone
A kingdom’s lost beauty
And the rise of the moon
Where at night a black raven
Calls me home all too soon
Thus begins a decade of sorrow
Ten years of an agonized dream
Where to it leads, wherefrom he’d come
Still secret of the One

Songtekstvertaling

Stil de troebele wateren stromen
En een raaf noemt me gek
Zo eindigt een pijnlijke herinnering
Of begint het een nieuwe
Ik huil, ik huil, maar geen zucht
Laat mijn uitgedroogde ziel achter
Mijn hart, mijn lot is gebonden
Op een geheimzinnige ellende.
Treurig zingt de stervende bard
Van angst en van u
Een man met een bevroren hart
Sterft als een rotte boom
Koning Ik werd geroepen, rechterhand van god
Die de daden op aarde verrichten
Dood zou ik moeten zijn, Ik ben gebroken
Ik ben gewoon een dwaas van haat.
De verloren schoonheid van een Koninkrijk
En de opkomst van de maan
Waar ' s nachts een zwarte raaf
Roept me te vroeg thuis.
Verloren Koninkrijk ... Alle schoonheid is weg…
Je huilt zoveel, mijn verbrijzelde vriend
Toch kon ik helpen, ik bezit het land
Want ik ben de geest van deze bossen
En het treurige lot kennen
Toch is er hoop om vrijgelaten te worden
Uit dit lijden
Om weg te dromen wat jou bedreigt
En een einde maken aan de pijn
Ik smeek u, als het een toeval is.
Mijn pijn zou weggaan.
Ik zou mijn prijs betalen, zo hoog.
Mijn leven is een versleten leugen
Zelfs als het je ziel kost? Zelfs als mijn leven waardeloos is dan mijn ziel
Waar de vorstgeesten verdorren
Dan zal uw vrijlating zijn.
Je zult wakker worden uit de slaap.
En het land rust in vrede
De verloren schoonheid van een Koninkrijk
En zijn laatste maansopgang
Voor altijd verloren
En het eindigt te snel.
De ijzige wind rilt
Plaats van de oude oorlog
Roep de geesten van de nacht
Niet om te oordelen. …
Hoe kon het gebeuren?
Zoals ik had moeten weten
Dat ze trouw was.
Nu ben ik alleen.
Vermoordde haar terwijl ze droomt.
Zo onschuldig en kalm
De verrader was mijn eigen zoon.
Oh heilige kroon, ga weg
De verloren schoonheid van een Koninkrijk
En de opkomst van de maan
Waar ' s nachts een zwarte raaf
Roept me te vroeg thuis.
Zo begint een decennium van verdriet
Tien jaar van een gekwelde droom
Waar leidt het heen, waar kwam hij vandaan?
Nog steeds geheim van de ene