Falkenbach — The Heathenish Foray songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Heathenish Foray" van Falkenbach.
Songteksten
…In ancient times once rode across the land
A man unknown on a horse of untold grand
Adorned his cape by thirty runes of gold
Of whom the tales since ages unknown told…
…The man arrived at the shore of sea
And gazed onto the nightly sky
His ears could hear and his eyes could see
Two ravens dark as night passing by…
…In a distance far the thunder sounds
And lightnings reached the frozen grounds
His breath ran fast, his heart pounded strong
As the day now came, awaited oh so long…
…Tears will fall and blood will soon be shed
When the dawn heralds the twilight of the day…
Then into battle they will ride with their swords in hand
For a heathenish foray…
…Countless miles he rode through ice and knee-deep snow
Over mountains 'till the landscape changed its face
So he at last arrived where winds blew strong and chill
Like a welcome to all those who trod this place…
…He in cape was wrapped, and with his hammer 'round his neck
He forced his way though he didn’t saw the path
But he did not rest, 'till he had crossed this land of chill
And the storm had calmed, when he stood alone on hill…
…His eyes could see the forrest shining bright
And it’s trees reflected solens golden light
The sound of horns then reached his ears
To welcome him and take away his fears…
…From all their lands the kings, they came
With their retinue of countless men
And the maiden in full armour sat on their horses
Winged, until the right began…
So he rested a while an recovered from his ride
The horizon gleamed by the mighty northers light
And the elder ones sang tales about the past
Of their ancestors pride, that will forever last…
…As the darkness fell and gone was solens light
The silence ruled amongst the men of heathenpride
Who gatheren in a mighty battle-line
And awaited their Gods to give the final sign…
Songtekstvertaling
In de oudheid reed ik ooit over het land.
Een onbekende man op een paard van onnoemelijk groot.
Z ' n cape versierd met dertig runen goud.
Waarvan de verhalen sinds eeuwen onbekend verteld…
... Kwam de man aan de kust van de zee
En naar de hemel kijken
Zijn oren konden horen en zijn ogen konden zien
Twee ravens donker als de nacht voorbij…
... In een verte de donder klinkt
En lightnings bereikte de bevroren gronden
Zijn adem liep snel, zijn hart bonsde sterk.
Zoals de dag nu kwam, zo lang gewacht…
... Tranen zullen vallen en bloed zal spoedig vergoten worden
Wanneer de dageraad de schemering van de dag aankondigt…
Dan zullen ze in de strijd rijden met hun zwaarden in de hand
Voor een heidense foray…
... Ontelbare kilometers reed hij door ijs en knie-diepe sneeuw
Over bergen tot het landschap zijn gezicht veranderde
Dus hij kwam eindelijk aan waar de wind hard waaide en chill
Als een welkom voor al degenen die deze plek betreden hebben.…
... Hij in cape was gewikkeld, en met zijn hamer om zijn nek
Hij drong zich op, hoewel hij het pad niet zag.
Maar hij rustte niet, totdat hij dit land van de kou had doorkruist.
En de storm was gekalmeerd, toen hij alleen op hill stond…
... Zijn ogen konden het bos helder zien
En de bomen reflecteerden Solens golden light.
Het geluid van hoorns bereikte toen zijn oren.
Om hem te verwelkomen en zijn angsten weg te nemen…
... Uit al hun landen kwamen de koningen.
Met hun gevolg van ontelbare mannen.
En het meisje in volle harnas zat op hun paarden
Gevingerd, tot rechts begon…
Dus rustte hij een tijdje uit van zijn rit.
De horizon glinsterde door het machtige Noorderlicht
En de ouderen zongen verhalen over het verleden
Van hun voorouders trots, die eeuwig zal duren…
... Toen de duisternis viel en weg was solens light
De stilte heerste onder de mannen van heidenpride.
Die bijeenkomt in een machtige strijdlijn
En wachtten op hun goden om het laatste teken te geven…