Falconer — Field Of Sorrow songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Field Of Sorrow" van Falconer.
Songteksten
The memory lingers on of the arrival of dawn.
They saw the beacon aflame,
Burning with sorrow for the lives that would be lost.
And the troops went ashore,
Sounds of drums filled the air.
Towards the city they marched.
Called all the young ones, called the old.
Summoned the people to stand up and be bold.
Fight a superior force for high society.
Sheltered behind the walls,
Holding the riches that forever could be lost.
Outside the city gates
The peasant army fights on Towards their imminent doom.
Cross the Field of Sorrow children’s soul still cry
As an echo from the blackened day.
Cross the Field of Sorrow
There are whispers and sighs
From burning anguish and dismay.
From the protection of walls
Beheld the blood stained plains
Reeking of sacrifice’s shame.
Children and cripples of the battle that was lost.
Trembling hands open the gates
For the extortion of fire,
As they had nowhere to hide.
Fill up the barrels and chests with all your gold.
Build me a throne to rest upon.
Fear not the fate of the fallen,
Hear not the cries of the crows.
And so they sailed off with the gold.
In the midst of the sea
They were caught by a storm.
Both booty and crew’s lying deep.
Songtekstvertaling
Het geheugen blijft hangen bij de komst van de dageraad.
Ze zagen het baken branden.,
Brandend van verdriet voor de levens die verloren zouden gaan.
En de troepen gingen aan land,
Het geluid van trommels vulde de lucht.
Naar de stad marcheerden ze.
Ik belde alle jongeren,de ouderen.
Riep het volk op om op te staan en moedig te zijn.
Vecht tegen een superieure kracht voor de hoge maatschappij.
Beschut achter de muren,
De rijkdom vasthouden die voor altijd verloren zou kunnen gaan.
Buiten de stadspoorten
Het boerenleger Vecht verder naar hun aanstaande ondergang.
Over het veld van verdriet De ziel van kinderen nog steeds huilen
Als een echo van de zwarte dag.
Steek het veld van verdriet over
Er wordt gefluisterd en zucht.
Van brandende pijn en ontzetting.
Tegen de bescherming van muren
Aanschouw de met bloed besmeurde vlaktes.
Stinkend naar de schaamte van opoffering.
Kinderen en kreupelen van de verloren strijd.
Trillende handen open de poorten
Voor de afpersing van vuur,
Ze konden zich nergens verstoppen.
Vul de vaten en kisten met al je goud.
Bouw een troon voor me om op te rusten.
Vrees niet het lot van de gevallenen,
Hoor niet de kreten van de kraaien.
En dus zeilden ze weg met het goud.
Midden in de zee
Ze werden getroffen door een storm.
Zowel booty als crew liggen diep.