Failure in Vanity — The Contender songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Contender" van Failure in Vanity.
Songteksten
The world has dragged me down. Yet I share these thoughts of
life as I digress. I stand so tall. I’ve been through such troubling times. But
these feelings are leaking from my chest. It s these choices I have made. What
difference does it make? For there are few words I could share to describe the
feelings leaking from my chest. How do I breathe the air that you ingest? How
do I live each day knowing you are just so out of reach? Oh, but it s these
decisions I have made. It s these moments I’ve chosen for myself. I thought I
knew this. I thought I knew it all. Do save me of my missed opportunities. For
I am unable to breathe the air you breathe. You are just beyond my grasp. You
are just outside my life. I will love the day when words will set us free. What
else can I say? What words will find my troubled tongue? My lips stumble upon
these frail words, slipping into empty sentences. My conscious reminds me that
some things are better left to their fate. So with that, I ll take my leave of
these thoughts and retrace my steps. Retrace my steps back to loneliness.
Songtekstvertaling
De wereld heeft me meegesleurd. Toch deel ik deze gedachten van
het leven als ik dwaal. Ik sta zo hoog. Ik heb zulke moeilijke tijden meegemaakt. Maar
deze gevoelens lekken uit mijn borst. Het zijn de keuzes die ik heb gemaakt. Wat
maakt dat wat uit? Want er zijn weinig woorden die ik zou kunnen delen om de
gevoelens lekken uit mijn borst. Hoe adem ik de lucht in die jij inslikt? Hoe
leef ik elke dag wetende dat je zo buiten bereik bent? Oh, maar het zijn deze
beslissingen die ik heb genomen. Het zijn die momenten die ik voor mezelf heb gekozen. Ik dacht dat ik
wist dit. Ik dacht dat ik alles wist. Bespaar me mijn gemiste kansen. Voor
Ik kan de lucht die je inademt niet inademen. Je bent net buiten mijn bereik. U
zijn net buiten mijn leven. Ik zal van de dag houden dat woorden ons zullen bevrijden. Wat
kan ik nog iets anders zeggen? Welke woorden zullen mijn vervloekte tong vinden? Mijn lippen struikelen over
deze fragiele woorden, uitglijden in lege zinnen. Mijn bewustzijn herinnert me eraan dat
sommige dingen kunnen beter aan hun lot worden overgelaten. Dus daarmee neem ik afscheid van
deze gedachten en terug te keren naar mijn stappen. Ga terug naar eenzaamheid.