Fafá de Belém — Bom Dia Belém songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bom Dia Belém" van Fafá de Belém.
Songteksten
Há muito que aqui no meu peito
Murmuram saudades azuis do teu céu
Respingos de orvalho me acordam
Luando telhados que a chuva cantou
O que é que tens feito, que estás tão faceira
Mais jovem que os jovens irmãos que deixei
Mais sábia que toda a ciência da terra
Mais terra, mais dona, do amor que te dei
Onde anda meu povo, meu rio, meu peixe
Meu sol, minha rede, meu tamba-tajá
A sesta, o sossego na tarde descalça
O sono suado do amor que se dá
E o orvalho invisível da flor se espalhando
Cantando cantigas e o vento soprando
Um novo dia vai enunciando, mandando e Cantando cantigas de lá
Me abraça apertado que eu vou chegando
Sem sol e sem lua, sem rio e sem mar
Coberta de neve
Levada no pranto dos rios que correm
Cantigas no ar Onde anda meu barco de vela azulada
De foi depenada sumindo sem dó
Onde anda a saudade da infância na grama
Dos campos tranquilos do meu Marajó
Belém, minha terra, meu rio, meu chão
Meu sol de janeiro a janeiro, a suar
Me beija, me abraça que eu Quero matar a imensa saudade
Que quer me acabar
Sem círio de virgem, sem cheiro cheiroso
Sem a chuva das duas que não pode faltar
Murmuro saudades de noite abanando
Teu leque de estrelas
Belém do Pará!
Songtekstvertaling
Er zit zoveel in mijn borst.
Ze fluisteren blue misses of your Sky
Maak me wakker.
Maanlicht daken die regen zong
Wat heb je gedaan, dat je zo gezichtloos bent?
Jonger dan de jonge broers die ik achterliet.
Wijzer dan alle wetenschap van de aarde
Meer land, meer eigenaar, van de liefde die ik je gaf
Waar zijn mijn mensen, mijn rivier, mijn vis
Mijn zon, mijn netwerk, mijn tamba-Taja
Het dutje, de stilte in de middag blootsvoets
De zweterige slaap van de liefde die gegeven wordt
En de onzichtbare dauw van de bloem die zich verspreidt
Liedjes zingen en de wind blazen
Een nieuwe dag gaat articuleren, liedjes sturen en zingen vanaf daar
Omhels me stevig dat ik eraan kom.
Geen zon en geen maan, geen rivier en geen zee
Sneeuw bedekt
Meegesleurd in het huilen van de rivieren die lopen
Je zingt in de lucht waar mijn blauwe zeilboot wandelt
Van was geplukt verdwenen zonder pijn
Waar is het verlangen naar kindertijd in het gras?
Van de rustige velden van mijn Marajó
Bethlehem, mijn land, mijn rivier, mijn grond
Mijn zon van januari tot januari, zweten
Kus me, knuffel me Ik wil het immense verlangen doden
Wie wil me afmaken?
Geen maagdelijke kaars, geen stinkende geur.
Zonder de regen van de twee die niet kunnen missen
Murmur Miss night trillend
Je fan van sterren
Bethlehem van Parah!