Fabrizio De Andrè — Smisurata preghiera songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Smisurata preghiera" van Fabrizio De Andrè.
Songteksten
Alta sui naufragi
dai belvedere delle torri
china e distante sugli elementi del disastro
dalle cose che accadono al disopra delle parole
celebrative del nulla
lungo un facile vento
di sazietà di impunità
sullo scandalo metallico
di armi in uso e in disuso
a guidare la colonna
di dolore e di fumo
che lascia le infinite battaglie al calar della sera
la maggioranza sta la maggioranza sta
recitando un rosario
di ambizioni meschine
di millenarie paure
di inesauribili astuzie
coltivando tranquilla
l’orribile varietà
delle proprie superbie
la maggioranza sta
come una malattia
come una sfortuna
come un’anestesia
come un’abitudine
per chi viaggia in direzione ostinata e contraria
col suo marchio speciale di speciale disperazione
e tra il vomito dei respinti muove gli ultimi passi
per consegnare alla morte una goccia di splendore
di umanità di verità
per chi ad Aqaba curò la lebbra con uno scettro posticcio
e seminò il suo passaggio di gelosie devastatrici e di figli
con improbabili nomi di cantanti di tango
in un vasto programma di eternità
ricorda Signore questi servi disobbedienti
alle leggi del branco
non dimenticare il loro volto
che dopo tanto sbandare
è appena giusto che la fortuna li aiuti
come una svista
come un’anomalia
come una distrazione
come un dovere
Songtekstvertaling
Hoog op schipbreuken
van de Belvederes van de torens
china en ver weg van de elementen van de ramp
van de dingen die gebeuren boven de woorden
feestelijk van niets
langs een gemakkelijke wind
van verzadiging van straffeloosheid
over het metaalschandaal
van wapens in gebruik en niet meer gebruikt
om de kolom te besturen
pijn en rook
dat laat de eindeloze gevechten bij het vallen van de avond
de meerderheid staat, de meerderheid staat
het reciteren van een rozenkrans
van kleine ambities
van duizendjarige angsten
van onuitputtelijke sluwheid
stil cultiveren
de verschrikkelijke variëteit
van hun eigen trots
de meerderheid is
als een ziekte
als pech
als anesthesie
als gewoonte
voor hen die in een koppige en tegenovergestelde richting reizen
met zijn speciale kenmerk van speciale wanhoop
en tussen het braaksel van de afgewezen zetten de laatste stappen
om een druppel pracht en praal ter dood te brengen.
van de mensheid van de waarheid
voor wie hij in Akaba lepra genas met een scepter
en zwoer zijn doorgang met verwoestende jaloezie en kinderen
met onwaarschijnlijke namen van tangozangers
in een enorm programma van eeuwigheid
en gedenk, Heer, deze ongehoorzame dienaren.
naar de wetten van de roedel
vergeet hun gezicht niet.
dat na zoveel sway
het is juist dat geluk hen helpt.
als een vergissing
als een anomalie
als afleiding.
als een plicht