Fabrizio De Andrè — La Bomba In Testa songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Bomba In Testa" van Fabrizio De Andrè.
Songteksten
… e io contavo i denti ai francobolli
dicevo «grazie a Dio""buon Natale «mi sentivo normale
eppure i miei trent’anni
erano pochi più dei loro
ma non importa adesso torno al lavoro.
Cantavano il disordine dei sogni
gli ingrati del benessere francese
e non davan l’idea
di denunciare uomini al balcone
di un solo maggio, di un unico paese.
E io ho la faccia usata dal buonsenso
ripeto «Non vogliamoci del male «e non mi sento normale
e mi sorprendo ancora
a misurarmi su di loro
e adesso è tardi, adesso torno al lavoro.
Rischiavano la strada e per un uomo
ci vuole pure un senso a sopportare
di poter sanguinare
e il senso non dev’essere rischiare
ma forse non voler più sopportare.
Chissà cosa si trova a liberare
la fiducia nelle proprie tentazioni,
allontanare gli intrusi
dalle nostre emozioni,
allontanarli in tempo
e prima di trovarsi solo
con la paura di non tornare al lavoro.
Rischiare libertà strada per strada,
scordarsi le rotaie verso casa,
io ne valgo la pena,
per arrivare ad incontrar la gente
senza dovermi fingere innocente.
Mi sforzo di ripetermi con loro
e più l’idea va di là del vetro
più mi lasciano indietro,
per il coraggio insieme
non so le regole del gioco
senza la mia paura mi fido poco.
Ormai sono in ritardo per gli amici
per l’olio potrei farcela da solo
illuminando al tritolo
chi ha la faccia e mostra solo il viso
sempre gradevole, sempre più impreciso.
E l’esplosivo spacca, taglia, fruga
tra gli ospiti di un ballo mascherato,
io mi sono invitato
a rilevar l’impronta
dietro ogni maschera che salta
e a non aver pietà per la mia prima volta.
Songtekstvertaling
... en ik telde de tanden van de Postzegels.
Ik zei "godzijdank "" Vrolijk Kerstfeest " ik voelde me normaal
en toch mijn dertig jaar
ze waren weinig meer dan hun eigen
maar het maakt niet uit nu ik weer aan het werk ga.
Ze zongen de wanorde der Dromen
de ondankbaren van het Franse welzijn
en ze gaven het idee niet
om mannen op het balkon te melden.
van één mei, van één land.
En ik heb het gezicht gebruikt door gezond verstand.
Ik herhaal, " laten we elkaar geen pijn doen," en ik voel me niet normaal.
en ik verras mezelf nog steeds.
om mezelf erop te meten.
en nu is het laat, ik ga weer aan het werk.
Ze riskeerden de weg en voor een man
het vergt ook een gevoel om te verdragen.
om te kunnen bloeden
en het punt is niet om risico ' s te nemen.
maar misschien wil ik er niet meer tegen.
Wie weet wat er te bevrijden is.
vertrouwen in je eigen verleidingen,
om indringers af te weren.
van onze emoties,
jaag ze weg in de tijd.
en voordat je alleen bent
met de angst om niet meer aan het werk te gaan.
Risking Freedom Road by road,
vergeet de rails naar huis,
Ik ben het waard.,
om mensen te ontmoeten
zonder te hoeven doen alsof ik onschuldig ben.
Ik streef ernaar mezelf met hen te herhalen.
en hoe meer het idee verder gaat dan glas
hoe meer ze me achterlaten,
voor moed samen
Ik ken de spelregels niet.
zonder mijn angst vertrouw ik weinig.
Ik ben nu te laat voor vrienden.
voor de olie kon ik het zelf doen.
de tritolo verlichten
wie heeft het gezicht en toont alleen het gezicht
altijd aangenaam, altijd onnauwkeuriger.
En de explosieve splitsingen, sneden, schuren
onder de gasten van een gemaskerd bal,
Ik heb mezelf uitgenodigd.
om de vingerafdruk te detecteren
achter elk masker dat springt
en geen genade voor mijn eerste keer.