Fabrizio De Andrè — Il Fannullone songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il Fannullone" van Fabrizio De Andrè.
Songteksten
Senza pretesa di voler strafare
io dormo al giorno quattordici ore
anche per questo nel mio rione
godo la fama di fannullone
ma non si sdegni la brava gente
se nella vita non riesco a far niente.
Tu vaghi per le strade quasi tutta la notte
sognando mille favole di gloria e di vendette
racconti le tue storie a pochi uomini ormai stanchi
che ridono fissandoti con vuoti sguardi bianchi
tu reciti una parte fastidiosa alla gente
facendo della vita una commedia divertente.
-Ho anche provato a lavorare
senza risparmio mi diedi da fare
ma il sol risultato dell’esperimento
fu della fame un tragico aumento
non si risenta la gente per bene
se non mi adatto a portar le catene.
Ti diedero lavoro in un grande ristorante
a lavare gli avanzi della gente elegante
ma tu dicevi -il cielo è la mia unica fortuna
e l’acqua dei piatti non rispecchia la luna
tornasti a cantar storie lungo strade di notte
sfidando il buon umore delle tue scarpe rotte.
-Non sono poi quel cagnaccio malvagio
senza morale straccione e randagio
che si accontenta di un osso bucato
con affettuoso disprezzo gettato
al fannullone sa battere il cuore
il cane randagio ha trovato il suo amore.
Pensasti al matrimonio come al giro di una danza
amasti la tua donna come un giorno di vacanza
hai preso la tua casa per rifugio alla tua fiacca
per un attaccapanni a cui appendere la giacca
e la tua dolce sposa consolò la sua tristezza
cercando tra la gente chi le offrisse tenerezza.
È andata via senza fare rumore
forse cantando una storia d’amore
la raccontava ad un mondo ormai stanco
che camminava distratto al suo fianco
lei tornerà in una notte d’estate
l’applaudiranno le stelle incantate
rischiareranno dall’alto i lampioni
la strana danza di due fannulloni
la luna avrà dell’argento il colore
sopra la schiena dei gatti in amore.
Songtekstvertaling
Geen pretentie om high te willen worden.
Ik slaap veertien uur per dag.
ook hiervoor in mijn wijk
Ik geniet van de roem van een loafer.
maar wees niet boos op de goede mensen.
als ik in het leven niets kan doen.
Je dwaalt bijna de hele nacht door de straten
dromen van duizend fabels van glorie en Vendetta ' s
vertel je verhalen aan een paar vermoeide mannen.
lachend naar je met lege witte blikken
je speelt een vervelende rol voor mensen.
het leven een grappige komedie maken.
Ik probeerde zelfs te werken.
zonder te sparen gaf ik te doen
maar het enige resultaat van het experiment
het was een tragische stijging van de honger.
je haat mensen niet voor altijd.
als ik de kettingen niet kan dragen.
Ze gaven je een baan in een groot restaurant.
om de restjes van elegante mensen te wassen
maar je zei-de hemel Is mijn enige fortuin
en het water in de schotels reflecteert de maan niet
je kwam terug om ' s nachts verhalen te zingen.
het uitdagen van de goede stemming van je kapotte schoenen.
- Ik ben niet die slechte hond.
zonder moraal, razend en verdwaasd.
die tevreden is met een gewassen bot
met liefdevolle minachting
de loafer weet hoe je het hart moet slaan.
de zwerfhond vond zijn liefde.
Je zag het huwelijk als een dans tour.
je hield van je vrouw als een feestdag.
je nam je huis mee voor onderdak aan je slapjanus.
voor een kleerhanger om de jas op te hangen
en je lieve bruid troostte haar verdriet
op zoek naar de mensen die haar tederheid willen geven.
Ze vertrok zonder geluid te maken.
misschien een liefdesverhaal zingen
hij vertelde het aan een vermoeide wereld
die zich aan zijn zijde afleidde.
ze komt terug op een zomernacht.
de betoverde sterren zullen je toejuichen.
ze zullen de straatlantaarns van boven verlichten.
de vreemde dans van twee sloppenwijken
de maan zal zilver hebben de kleur
boven de rug van verliefde katten.