Fabrizio De Andrè — Cantico Dei Drogati songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cantico Dei Drogati" van Fabrizio De Andrè.
Songteksten
Ho licenziato Dio gettato via un amore
per costruirmi il vuoto nell’anima e nel cuore
Le parole che dico non han più forma nè accento
si trasformano i suoni in un sordo lamento
Mentre fra gli altri nudi io striscio verso un fuoco
che illumina i fantasmi di questo osceno giuoco.
Come potrò
dire a mia madre che ho paura?
Chi mi riparlerà di domani luminosi
dove i muti canteranno e taceranno i noiosi
Quando riascolterò il vento tra le foglie
sussurrare i silenzi che la sera raccoglie
Io che non vedo più che folletti di vetro
che mi spiano davanti che mi ridono dietro
Come potrò
dire a mia madre che ho paura?
Perchè non hanno fatto delle grandi pattumiere
per i giorni già usati per queste ed altre sere?
E chi, chi sarà mai il buttafuori del sole
chi lo spinge ogni giorno sulla scena alle prime ore?
E soprattutto chi e perchè mi ha messo al mondo
dove vivo la mia morte con un anticipo tremendo?
Come potrò
dire a mia madre che ho paura?
Quando scadrà l’affitto di questo corpo idiota
allora avrò il mio premio come una buona nota
Mi citeran di monito a chi crede sia bello
giocherellare a palla con il proprio cervello
Cercando di lanciarlo oltre il confine stabilito
che qualcuno ha tracciato ai bordi dell’infinito
Come potrò
dire a mia made che ho paura?
Tu che mi ascolti insegnami un alfabeto che sia
differente da quello della mia vigliaccheria
Songtekstvertaling
Ik ontsloeg God gooide een liefde weg
om de leegte in mijn ziel en hart op te bouwen
De woorden die ik zeg hebben geen vorm of accent.
zij veranderen het geluid in een dove klaagzang.
Terwijl ik tussen de andere naakten naar een vuur kruip
dat verlicht de geesten van dit obscene spel.
Hoe kan ik
mijn moeder vertellen dat ik bang ben?
Wie vertelt me morgen over bright?
waar de doofstomme zal zingen en de dof stil zal zijn
Als ik de wind in de bladeren hoor
fluister de stiltes die de avond samenbrengt.
Ik zie niets anders dan glazen goblins.
die voor me spioneren die achter me lachen
Hoe kan ik
mijn moeder vertellen dat ik bang ben?
Waarom hebben ze geen grote vuilnisbakken gemaakt?
voor de dagen die al gebruikt zijn voor deze en andere avonden?
En wie zal de uitsmijter van de zon zijn?
wie duwt hem elke dag op de plaats delict in de vroege uren?
En vooral wie en waarom heeft me gebaard
waar leef ik mijn dood met een verschrikkelijk voorschot?
Hoe kan ik
mijn moeder vertellen dat ik bang ben?
Wanneer zal de huur van dit idiote lichaam vervallen?
dan krijg ik mijn prijs als een goed briefje.
Zij zullen mij waarschuwen voor wie denkt dat hij mooi is.
spelen met je eigen hersenen
Proberen om het over de gevestigde grens te gooien
dat iemand de randen van Oneindigheid heeft getraceerd.
Hoe kan ik
mia vertellen dat ik bang ben?
Jullie die naar me luisteren leren me een alfabet dat is
anders dan mijn lafheid