Fabrizio Coppola — Cerco ancora te songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cerco ancora te" van Fabrizio Coppola.
Songteksten
Ho un taglio sulla maglietta
e un segno nero sul braccio
un sasso sotto la lingua
due buchi sotto le scarpe
che non mi fanno camminare come vorrei
Le macchine scorrono in fretta
il cielo si tinge d'argento
io voglio ancora te
Lacrime sulla maglietta
il cielo è un mare d'inchiostro
io cerco ancora te
C'è un segno sul muro
c'è scritto ritorna
c'è un uomo che corre
una donna l'aspetta
ma io non so dove trovarti
e se mi ascolterai
Le luci mi bruciano gli occhi
la strada si perde diritta
io voglio ancora te
La notte è un taglio nel cielo
che sanguina pioggia sui campi
io cerco ancora te
Ci arrampicammo fino al tetto
del centro commerciale
restammo abbracciati
a lungo senza respirare
senza dire niente
Adesso tutto è ricordo
e ogni giorno è più lungo
la mia gioia è un cappello
calato sull'innocenza
ora che io son finito a lucidare macchine
le macchine, le macchine mi uccideranno
Ogni giorno quando mi sveglio
ingoio la stessa pastiglia
per pensare a te
Di sera alla fine del turno
esco e mi perdo per strada
e cerco ancora te
io cerco ancora te
Songtekstvertaling
Ik heb een snee in de t-shirt en een zwarte vlek op de arm door een steen onder de tong twee gaten onder de schoenen die me lopen zoals ik zou willen dat De machines uit te voeren in een schiet de hemel is getint met zilver, ik wil nog steeds je Tranen op je shirt de hemel is een zee van inkt, ik probeer nog steeds, Er is ook een teken aan de wand is geschreven op de achterkant is er een man die loopt van een vrouw verwacht, maar ik weet niet waar je te vinden en als ik hoor dat De lichten branden mij ogen de manier verliest u rechtdoor wil ik u nog steeds De nacht is het snijden in de hemel bloedt de regen op de velden ik probeer nog steeds jezelf klommen We op het dak van het winkelcentrum, we werden omarmd voor een lange tijd zonder adem, zonder iets te zeggen, Nu, alles is geheugen en elke dag meer langs mijn vreugde is een hoed naar beneden getrokken op de onschuld nu dat ik klaar ben polijsten van machines, de machines zullen ze mij doden Elke dag als ik wakker word slikken dezelfde pil voor aan je denken in de avond Tot het einde van de shift-ik ga uit en ik verlies de weg en probeer ik u probeer ik nog steeds jezelf