Eyedea & Abilities — A Murder Of Memories songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Murder Of Memories" van Eyedea & Abilities.
Songteksten
Sometimes gunfire’s brighter than the sunshine*
Sometimes a child’s scream influences every dream
Sometimes we fool ourselves into thinkin’we’ve moved on But no way, no how, do we ever forget what we’ve seen
No way, no how, do we ever forget what we’ve seen
No way, no how, do we ever forget what we’ve seen
No way, no how, do we ever forget what we’ve seen
No way, no how, do we ever forget what we’ve seen
It’s now twenty-five years later, he’s on the brink of fourty-three
Still searchin’for sanity, surveyin’the floor of his distorted sea
He remembers high-school friends jokin’about the war
Never knew what Mom was cryin’for
The other piece that shines in his mind
Is the divine first-love soul-mate beauty brown-eyed queen he left behind
He remembers holdin’her tight, watchin’the sunset at shore
Never knew what she was cryin’for
He got the letter in his mail by the middle of his summer
Wouldn’t have had to go if it wasn’t for his new born brother
He was barely eighteen, murdering people even younger
And he still ducks and covers every time he hears the thunder
He still hears the screams, smells the flesh, tastes the death
Sees the blood, feels the pain What’s to gain?
Nothing’s left but the slug that remains in his right path
The bullet laughs every time he cries, and it drives him mad
Trying to sleep, but the visions give him a cold sweat
The war’s been over for two decades, but he still hasn’t been home yet
Everyday he wakes and strains to repress his guilt
And forget the horror, the violence, the kill-or-be-killed
Fists are always clenched, teeth are always grindin'
Real life is lost, and in a bottle he tries to find it
«It's not fair», he mumbles through a nightmare
Only in the fight for two years, and wound up spendin’his whole life there
He was face to face with the devil for the «welfare"of his country
Now he’s strainin’to live, but his conscience won’t let him
It ain’t flashbacks, you have to understand the tragedy, see
He left the war, but the war never left him, see
He left the war, but the war never left him, see
He left the war, but the war never left him, see
He left the war, but the war never left him, see
He left the war
It’s now twenty-five years later, he’s on the edge of a park bench
He’s asked God for help, but found his source non-existent
He sits in the shadows, 'cause his sun burns no more
Now he knows what Mom was cryin’for
I used to watch old man in the park, the sight slowly drove right
through my heart
Wishin’I could help, but not knowin’where to start
I’d walk away, curse the world, gush some love, and curse some more
Now you know who I’ve been cryin’for
He threw his medals in the river, but they sunk alone
Put shades on his eyes, to hide him from the war zone in the sky
He tried to slit his wrists about a month ago
But he’s seen so much death, he’s scared to life of suicide
If there was some way to break him out of this penitentiary
Gulps get bigger and figures it’ll chase away his memories
But the dreams only worsen, the scenes almost burst in He recalls how training took away his right to be a person
Put a gun in his hand, left him to die with the land
The plan was the murder of man
Politicians have a dispute, decide to send in troops
But the truth is, they just don’t understand
Now he’s runnin’out of time, and runnin’out of energy
But till the last day, he’ll be fighting for the murder of his memories
And although he never got rid of his dog-tags
He still wishes they’d have sent his parents and american flag (instead of him)
He was face to face with the devil for the «welfare"of his country
Now he’s strainin’to live, but his conscience won’t let him
It ain’t flashbacks, you have to understand the tragedy, see
He left the war, but the war never left him, see
He left the war, but the war never left him, see
He left the war, but the war never left him, see
He left the war, but the war never left him, see
He left the war
Sometimes gunfire’s brighter than the sunshine
Sometimes a child’s scream influences every dream
Sometimes we fool ourselves into thinkin’we’ve moved on But no way, no how, do we ever forget what we’ve seen
No way, no how, do we ever forget what we’ve seen
No way, no how, do we ever forget what we’ve seen
No way, no how, do we ever forget what we’ve seen
No way, no how, do we ever forget what we’ve seen
Songtekstvertaling
Soms is geweervuur helderder dan de zon*
Soms beïnvloedt de schreeuw van een kind elke droom
Soms houden we onszelf voor de gek om te denken dat we verder zijn gegaan maar nooit, hoe, vergeten we ooit wat we hebben gezien
Vergeet nooit wat we gezien hebben.
Vergeet nooit wat we gezien hebben.
Vergeet nooit wat we gezien hebben.
Vergeet nooit wat we gezien hebben.
Het is nu vijfentwintig jaar later, hij staat op de rand van vier-drie
Nog steeds op zoek naar gezond verstand, op zoek naar de bodem van zijn vervormde zee
Hij herinnert zich schoolvrienden die dolden over de oorlog.
Ik wist niet waar mama om huilde.
Het andere stuk dat in zijn geest schijnt
Is de goddelijke first-love soul-mate schoonheid bruinogige koningin die hij achterliet
Hij weet nog dat hij haar stevig vasthield en de zonsondergang aan de kust zag.
Ik wist niet waar ze om huilde.
Hij kreeg de brief midden in de zomer in zijn post.
Zonder z ' n pasgeboren broer had hij niet hoeven gaan.
Hij was amper 18, vermoordde mensen nog jonger.
En hij duikt nog steeds en bedekt elke keer als hij de donder hoort
Hij hoort nog steeds het geschreeuw, ruikt het vlees, proeft de dood
Ziet het bloed, voelt de pijn, wat is er te winnen?
Er is niets over behalve de kogel die op zijn juiste pad blijft.
De kogel lacht elke keer als hij huilt, en het maakt hem gek.
Ik probeer te slapen, maar de visioenen geven hem een koud zweet.
De oorlog is al twee decennia voorbij, maar hij is nog steeds niet thuis.
Elke dag wordt hij wakker en zet zich in om zijn schuld te onderdrukken.
En vergeet de horror, het geweld, het doden of doden.
Vuisten zijn altijd geklemd, tanden knarsen altijd.
Het echte leven is verloren, en in een fles probeert hij het te vinden.
"Het is niet eerlijk", mompelt hij door een nachtmerrie
Alleen in het gevecht voor twee jaar, en eindigde spendenn ' his hele leven daar
Hij stond oog in oog met de duivel voor het welzijn van zijn land.
Nu wil hij leven, maar zijn geweten laat hem niet gaan.
Het zijn geen flashbacks, je moet de tragedie begrijpen, zie
Hij verliet de oorlog, maar de oorlog verliet hem nooit.
Hij verliet de oorlog, maar de oorlog verliet hem nooit.
Hij verliet de oorlog, maar de oorlog verliet hem nooit.
Hij verliet de oorlog, maar de oorlog verliet hem nooit.
Hij verliet de oorlog.
Het is nu 25 jaar later, hij is op de rand van een parkbank
Hij heeft God om hulp gevraagd, maar vond zijn bron niet-bestaand
Hij zit in de schaduw, omdat zijn zon niet meer brandt.
Nu weet hij waar mama om huilde.
Ik keek naar oude man in het park, het zicht reed langzaam naar rechts.
door mijn hart
Ik wou dat ik kon helpen, maar wist niet waar te beginnen
Ik zou weglopen, de wereld vervloeken, liefde kwellen en nog meer vervloeken.
Nu weet je voor wie ik heb gehuild.
Hij gooide zijn medailles in de rivier, maar ze zonken alleen.
Zet schaduwen op zijn ogen, om hem te verbergen voor de oorlogszone in de lucht
Hij probeerde een maand geleden zijn polsen door te snijden.
Maar hij heeft zoveel doden gezien, hij is doodsbang voor zelfmoord.
Als er een manier was om hem uit deze gevangenis te bevrijden.
Slokken worden groter en het zal zijn herinneringen verjagen.
Maar de dromen worden alleen maar erger, de scènes kwamen bijna binnen hij herinnert zich hoe training zijn recht om een persoon te zijn ontnam
Leg een pistool in zijn hand, en laat hem sterven met het land.
Het plan was de moord op de mens.
Politici hebben een geschil, besluiten om troepen te sturen
Maar de waarheid is, ze begrijpen het gewoon niet.
Nu heeft hij geen tijd meer, en raakt hij zonder energie.
Maar tot de laatste dag zal hij vechten voor de moord op zijn herinneringen.
En hoewel hij nooit van zijn identiteitsplaatjes af kwam.
Hij wou nog steeds dat ze zijn ouders en Amerikaanse vlag hadden gestuurd (in plaats van hem)
Hij stond oog in oog met de duivel voor het welzijn van zijn land.
Nu wil hij leven, maar zijn geweten laat hem niet gaan.
Het zijn geen flashbacks, je moet de tragedie begrijpen, zie
Hij verliet de oorlog, maar de oorlog verliet hem nooit.
Hij verliet de oorlog, maar de oorlog verliet hem nooit.
Hij verliet de oorlog, maar de oorlog verliet hem nooit.
Hij verliet de oorlog, maar de oorlog verliet hem nooit.
Hij verliet de oorlog.
Soms is geweervuur helderder dan de zon
Soms beïnvloedt de schreeuw van een kind elke droom
Soms houden we onszelf voor de gek om te denken dat we verder zijn gegaan maar nooit, hoe, vergeten we ooit wat we hebben gezien
Vergeet nooit wat we gezien hebben.
Vergeet nooit wat we gezien hebben.
Vergeet nooit wat we gezien hebben.
Vergeet nooit wat we gezien hebben.