EX Nihilo Vox — Elevage de poussière songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Elevage de poussière" van EX Nihilo Vox.
Songteksten
Assise dans l’asymétrie des plaines hostiles des centres villes
Je me demande combien de temps encore je vais tenir
Les architectes des nouveaux mondes, ignorent jusqu'à la gravité
La légende dit que les murs tombent, pour ceux qui savent les faire tomber.
Je mange debout, seule dans l’urgence, pressée, pressée, toujours pressée
J’ai le vertige même allongée, j’ai des sueurs froides, le pouls saccadé
Il paraîtrait que le monde change, pour ceux qui veulent le faire changer
J’ai pris le rythme des gens étanches, que rien n’atteint ni ne dérange.
Je m’habille vite dans l’ascenseur, descendre, monter, compter les heures
A bout de souffle j’arrive à temps pour commencer le grand changement.
L’aliénation par la routine, le cycle imbrisable des saisons
L’aliénation par la routine, la reine de tous les éléments
C’est l’anévrisme des nouveaux temps, le choc, l’orage, le dénouement.
L’infinité des couloirs vides, mon corps piégé dans l’espace temps.
L’engourdissement, la crise des nerfs, l'éclair précédant l’explosion
Ce Labyrinthe plein de frontières, l’erreur entrainant l’exclusion
C’est mon malaise dans l’ordinaire, la chute dans les sables mouvants
Ici Nul part ailleurs tout le temps, le roue tourne éternellement
L’aliénation.
Songtekstvertaling
Zittend in de asymmetrie van de vijandige vlakten van de stadscentra
Ik vraag me af hoe lang ik het nog volhoud.
De architecten van de nieuwe werelden, negeren tot de zwaartekracht
De legende zegt dat de muren vallen, voor degenen die weten hoe ze neer te slaan.
Ik eet staande, alleen in het noodgeval, in een haast, in een haast, altijd gehaast
Ik heb zelfs verlengde duizeligheid, ik heb koud zweet, pulse jerky
Het lijkt erop dat de wereld verandert, voor degenen die het willen veranderen
Ik nam het ritme van de waterdichte mensen, dat niets raakt of verstoort.
Ik kleed me snel in de lift, stap uit, sta op, tel de uren
Buiten adem kom ik op tijd om de grote verandering te beginnen.
Vervreemding door routine, de ondoorgrondelijke cyclus van de seizoenen
Vervreemding door routine, de Koningin van alle elementen
Dit is het aneurysma van de nieuwe tijden, de schok, de storm, de ontknoping.
De oneindigheid van lege gangen, mijn lichaam gevangen in de ruimtetijd.
Gevoelloosheid, zenuwinzinking, bliksem voor de explosie
Dit doolhof vol grenzen, de fout die leidt tot uitsluiting
Het is mijn ongemak in het gewone, de val in het drijfzand
Hier, nergens anders de hele tijd, draait het wiel voor altijd.
Vervreemding.