Ewigheim — Am Meer songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Am Meer" van Ewigheim.
Songteksten
Am Rand meiner Dinge
Wird es feucht in der Welt
Mein Laternchen ertrinkt
Seine Flamme erzählt
Von dem, was mir bleibt,
Nicht mehr als die Gischt,
Die ein Lied singt vom Sterben
Einer Welt voll von Scherben
Stehe ich in der Brandung
Blicke hinaus auf die See
Ich weiß, dass sie mich frisst
Der Gedanke tut weh
tut so weh
Erbricht ihre Vorhut an Land
Bin vom Abschaum verfolgt
Um mein Leben gerannt
vergebens
Wie der Rest allen Glaubens
Verlässt mich meine Seele
Mit ihr der Halt
Stürze taumelnd ins Meer
Seine Wellen aus Fleisch
Türmen sich über mir auf
Reißen mich mit sich fort
Soll ein Teil ihrer sein
Sinkend, sich fügend und leer
Komm, schreit der Abschaum
Mit mir sollst du geh n In die See so unendlich,
Gefräßig und schön
Sei ein Tropfen der Flut
Bis der letzte verschlungen
Der am Ufer verzweifelt,
Um sein Seelchen gerungen
um ein Leben gerungen
Alles endet in der Brandung
Vom Salz schmerzt mein Blick auf die See
Ich weiß, dass sie mich frisst
Der Gedanke tut weh
tut so weh
Treibe hilflos im Meer
Seine Wellen aus Fleisch
Türmen sich über mir auf
Reißen mich mit sich fort
Muss ein Teil ihrer sein
Sinkend, sich fügend und leer
Songtekstvertaling
Op de rand van mijn spullen
Zal het nat worden in de wereld
Mijn lantaarn verdrinkt
Zijn vlam vertelt
Van wat mij rest ,
Niet meer dan de spray,
Wie zingt een lied over sterven
Een wereld vol scherven
Ik sta in de branding
Uitzicht op zee
Ik weet dat ze me opeet.
De gedachte doet pijn.
het doet zo ' n pijn.
Kotsen, hun voorhoede in het land
Ik word achtervolgd door tuig.
Rennen voor mijn leven
tevergeefs
Net als de rest van alle geloven
Mijn ziel verlaat me
Met het ruim
Vallen die in zee vallen
Zijn golven van vlees
Torenhoog boven me
Ruk me weg met hem.
Moet een deel van uw
Zinken, verbinden en leeg
Kom, het uitschot schreeuwt
Met mij zul je N in de zee gaan zo oneindig,
Vraatzuchtig en mooi
Wees een druppel van het getij
Tot de laatste verslonden
Wanhopig aan de kust,
Geworsteld om zijn ziel
vechten voor een leven
Alles eindigt in de branding.
Vanuit het zout doet pijn aan mijn uitzicht op de zee
Ik weet dat ze me opeet.
De gedachte doet pijn.
het doet zo ' n pijn.
Hulpeloos in zee drijven
Zijn golven van vlees
Torenhoog boven me
Ruk me weg met hem.
Moet een deel van uw
Zinken, verbinden en leeg