Ewan McLennan — The Last Bird To Sing songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Last Bird To Sing" van Ewan McLennan.
Songteksten
As the winding path takes me down
In the dust where the air grows still
Past the shattered sills to where the broken bricks
Lie tossed at the foot of the hill
To the gentle hum of the engines far
And the cry of the bird through the air
With the falling grace of dull light on my face
To the city I vacantly stare
Down at these hands that hang by my side
To the times they have twisted and bowed
For the graft they’ve done, the thousand tasks been run
To lie still and idle now
As a boy I would sit here and whistle my tune
And watch the world role on by
From the heat of the red-brick factories roar
The smoke spun soft in the sky
My boyhood dreaming waned as I grew
No more watching the race from afar
With steel-toe boots and a coarse boiler suit
A lad amidst the furnaces scars
I learned my trade, how I listened and watched
I worked as hard as hard can be
But with passing years I grew proud with hope
Of a future that was never to be
Late in the day as the Autumn turned pale
A figure watched us work from the dor
Into burning air his words spoke clear
In a haze our jobs were no more
I awoke each morning days stretched into nights
And I lurched through a hollow routine
In the queues each week with companions I’d stand
But our fortunes had turned on our dreams
For two sons and a daughter we had to provide
My wife worked long into the nights
To escape the stale air of a room with four walls
I skimmed stones at the quarry till light
In the years that followed things picked up and shone
And I hustled a job where I could
Re-skilled and re-tooled with a home of our own
In a strange shifting world we were stood
As time wore on our children grew tall
And I taught them all that I’d learned
In and out of trouble, the same as their dad
Dodging cots, running streets at Pikes turn
As some strangers say, we’ve carved our own way
In a world that still lists and turns
But once again there’s no work for the young in this town
And the queues form in air that still burns
With the dusk tales said, as the evening light ebbs
My son walks off into the night
With only dull flapping wings of the last bird that sings
He skims stones at the quarry till light
Songtekstvertaling
Als het kronkelpad me naar beneden brengt
In het stof waar de lucht nog groeit
Voorbij de verbrijzelde sills naar waar de gebroken stenen
Lig aan de voet van de heuvel
Naar het zachte gezoem van de motoren ver
And the cry of the bird through the air
Met de vallende genade van dof licht op mijn gezicht
Naar de stad staar ik zonder aarzeling
Naar beneden bij deze handen die aan mijn zijde hangen
Naar de tijden die ze verdraaid en gebogen hebben
Voor het transplantaat dat ze hebben gedaan, zijn de duizend taken uitgevoerd.
Om nu stil te liggen en stil te liggen
Als een jongen zou ik hier zitten en mijn melodie fluiten
And watch the world role on by
Uit de hitte van de rode bakstenen fabrieken brullen
De rook draaide zacht in de lucht
Mijn jongensdroom nam af toen ik opgroeide.
Niet meer van ver kijken naar de race.
Met laarzen met stalen tenen en een grove ketelpak
Een jongen temidden van de ovens littekens
Ik leerde mijn vak, hoe ik luisterde en keek.
Ik heb zo hard gewerkt als maar kan.
Maar met het verstrijken van de jaren werd ik trots met hoop
Van een toekomst die nooit zou zijn
Laat op de dag als de herfst bleek werd
Een figuur zag ons vanuit de dor werken.
In de brandende lucht spraken zijn woorden duidelijk
In een waas waren onze banen niet meer
Ik ontwaakte elke ochtend dagen uitgestrekt tot nachten
En ik loerde door een holle routine
In de rijen elke week met metgezellen stond ik
Maar onze toekomst draaide om onze dromen.
Voor twee zonen en een dochter moesten we zorgen.
Mijn vrouw werkte lang in de nacht
Om te ontsnappen aan de muffe lucht van een kamer met vier muren
Ik heb stenen bij de steengroeve geroosterd tot het licht werd.
In de jaren die volgden pikte alles op en scheen
En ik heb een baan waar ik kon
Herkwalificeerd en herwerkt met een eigen huis
In een vreemde veranderende wereld stonden we
Naarmate de tijd op onze kinderen groeide
En ik leerde ze alles wat ik geleerd had.
In en uit de problemen, net als hun vader.
Bedjes ontwijken, straten leiden bij Pikes turn
Zoals sommige vreemden zeggen, we hebben onze eigen weg gekerfd.
In een wereld die nog steeds lijstjes en draaien
Maar er is weer geen werk voor de jongeren in deze stad.
En de rijen vormen zich in de lucht die nog steeds brandt.
Met de schemer verhalen gezegd, als de avond licht EBT
Mijn zoon loopt weg in de nacht
Met alleen doffe flapperende vleugels van de laatste vogel die zingt
Hij schudt stenen bij de steengroeve tot het licht wordt