Evroklidon — Funeral of a Dead Soul songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Funeral of a Dead Soul" van Evroklidon.
Songteksten
Caravan of souls is going by ghostly walk
Through the fog, not touching the ground.
Sun is hidden for them forever,
They will never see the light.
Clouds covered starless sky,
the wind sang the sad song.
Wolves wailed, accompanying in darkness
Those who didn’t want to live in the light.
In black clothes keepers of souls
lead in Hades souls without bodies.
Lead to imprison them in hell till the court,
Lead those, who wanted to live without God.
Years flow, as waters of river,
Life gone, as a moment,
Their bodies were given to the ground,
and dead souls are going into oblivion.
The tsars and the slaves are striding one near another,
great warriors, thief and executioner,
Riches and power couldn’t save them.
Only frantic cry is heard in the valley.
Wind is crushing the ashes,
Where are the glory and the names?
And ahead are only torture and fear
in the lake of fire.
And heaven cried out at the threshold of the end,
the rainstorm fell on the ground from heavens.
And drops of rain, like a tears of father,
fell to the godless, misplaced forest.
But remember — while you have a breath,
and while your heart is beating in your chest,
While your body have soul and mind,
you can save your undead soul.
Songtekstvertaling
Karavaan van zielen gaat door spookachtige wandeling
Door de mist, de grond niet aanraken.
De zon is voor hen altijd verborgen.,
Ze zullen het licht nooit zien.
Wolken bedekt sterrenloze hemel,
de wind zong het droevige lied.
Wolven jammerden, begeleidend in het donker.
Zij die niet in het licht wilden leven.
In zwarte kleren bewaarders van zielen
leid in Hades zielen zonder lichamen.
Leiden tot gevangenneming in de hel tot de rechtbank,
Leid hen die zonder God wilden leven.
Jaren stromen, als water van de rivier,
Het leven weg, als een moment,
Hun lichamen werden aan de grond gegeven.,
en dode zielen gaan de vergetelheid in.
De tsaren en de slaven trekken elkaar na.,
grote krijgers, dief en beul.,
Rijkdom en macht konden ze niet redden.
Alleen razende kreten worden gehoord in de vallei.
De wind verplettert de as,
Waar zijn de glorie en de namen?
En voor ons ligt alleen marteling en angst.
in het meer van vuur.
En de hemel riep aan de drempel van het einde,
de regenbui viel op de grond Vanuit de hemel.
En regendruppels, als een tranen van vader.,
viel in het goddeloze, misplaatste bos.
Maar vergeet niet-terwijl je een adem hebt,
en terwijl je hart klopt in je borst,
Terwijl je lichaam ziel en geest heeft,
je kunt je ondode ziel redden.