Evoken — Suffer a Martyr's Trial (Procession At Dusk) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Suffer a Martyr's Trial (Procession At Dusk)" van Evoken.
Songteksten
Take them from us, the pitiful ones
Pleading for bleak light’s return… betrayed by impending dusk
Finding no solace in the deeply lowering gloom
They travel the path of the condemned in silent horror
Onward into the unspeakable, no savior awaits in forgiveness
Lead us unto ruin, devourer of hope
In night’s solemn presence
The accursed procession approaches their destiny
Fields in neglect; unconsecrated by blood and monumental agony
Behold, crosses for the dead
Their distorted shadows forewarn the tragedy
The lurking fear tightens with each labored breath
May we curse the gods in our final hour; the ones they have abandoned
The dead and the dying; all sought in vain their own divine rescue
Begin the mortification of flesh, limbs transfixed upon wooded stakes
Extinction of thy very being;
Hammerfalls resound through the gently sloping hills…
Burn the dead now; let the ashes scatter without remembrance
As those without hope, forgotten in eternity
Songtekstvertaling
Neem hen van ons weg, de erbarmers.
Smekend om de terugkeer van bleak light ... verraden door naderende schemering
Geen troost vinden in de diep verlangende somberheid
Zij reizen het pad van de veroordeelden in stille verschrikking.
Verder naar het onuitsprekelijke, wacht geen redder in vergeving.
Leid ons naar de ondergang, verslindster van hoop
In de nacht van plechtige aanwezigheid
De vervloekte processie nadert hun bestemming.
Velden in verwaarlozing; onbewust door bloed en monumentale pijn
Aanschouw, kruizen voor de doden.
Hun vervormde schaduwen waarschuwen de tragedie
De verschikkende angst strakt met elke moeizame adem.
Moge wij de goden vervloeken in ons laatste uur, degenen die zij in de steek gelaten hebben.
De doden en de stervenden, allen zochten tevergeefs hun eigen goddelijke redding.
Begin de versterking van het vlees, ledematen getransfixeerd op beboste staken.
Uitsterven van uw wezen;
Hamervallen Herbergen door de zacht glooiende heuvels…
Verbrandt nu de doden en laat de as verstrooien zonder herinnering.
Als degenen zonder hoop, vergeten in de eeuwigheid