Евгений Гришковец — Этот город songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Этот город" van Евгений Гришковец.
Songteksten
Бывают странные дни, длинные и без дел, не выходные, а такие, когда, допустим,
уже начался отпуск, а вы еще не уехали, задержались в городе. Или наоборот,
уже вернулись откуда-то, но отпуск еще не закончился. И тогда можно целый день
спокойно просидеть дома. Но как же можно просидеть спокойно… дома… в ЭТОМ
городе?! Особенно, если за окном знакомое вам давным-давно, и незаметно
выросшее дерево, а за этим деревом туда дальше… линии новостроек,
которые уже тоже давно не новостройки. Просто эти дома построили при вас.
И значит, вы уже давно живете в ЭТОМ городе.
И тогда вы выходите, и можно идти или ехать куда угодно. А что значит «куда
угодно» в ЭТОМ городе?
И вот вы едете, и вдруг понимаете, что едете туда, куда ездите каждый день.
Каждый божий день. Но вы даете себе указание — сегодня я никуда не тороплюсь.
И вдруг можно все увидеть, все рассмотреть. И даже получить удовольствие от того, что обычно раздражает. Потому что город проживает свой обычный день,
а у вас сегодня день необычный.
И можно встать наглухо в пробку, и получить удовольствие именно от этой пробки.
И оглядываться по сторонам, и во всех машинах вокруг видеть только очень
спешащих и очень раздраженных людей, которые давят на клаксоны и прошевеливают
губами ругательства. Ругательства, которые вам не слышны. И эти люди напоминают
вам рыб в аквариумах.
А у вас есть время заняться радиоприемником и найти приятную волну.
И вдруг услышать музыку! Услышать так, как вы уже давно не слышали музыку.
А потом вы едете по бульварам, и где-то впереди над домами мелькнул край
чистого неба, а справа мелькают красивые дома… И вы проезжаете мимо какого-то
посольства какой-то такой страны, название которой вам ни о чем не говорит,
и вы там никогда не побываете, и даже мыслей таких нет. Но на ветру
развивается флаг этой страны. А он развивается на вашем ветру… И пускай.
И вы обгоняете туристический автобус, большой, высокий автобус. В нем по городу
везут иностранцев. Пожилых иностранных людей. Они едут по ЭТОМУ городу в своих
бежевых или фисташковых кофточках и брючках, глядят по сторонам.
И можно посмотреть туда же, куда смотрят они. И вдруг увидеть… Красиво!
А потом можно затормозить на светофоре, а по переходу ведут солдат.
А солдатики идут по улице, тоже оглядываются оп сторонам. Они, наверное,
в первый раз в таком большом городе. А разве есть город больше?
Ведь это же самый большой город!
А еще можно ехать и увидеть молодую, красивую женщину, которая стоит,
придерживает маленькую девочку, очевидно, свою дочку, чтобы та не выбежала на проезжую часть, потому что там едете вы. И можно улыбнуться. Но улыбнуться не этой женщине, а просто так.
А еще можно встретить ребят, несколько молодых парней, которые, не торопясь,
идут и пьют пиво. По ним видно, что они целую ночь где-то бродили,
им было весело, а вот уже наступает день, и они возвращаются куда-то,
купили по пиву, идут, и им теперь не весело. Но зато им можно позавидовать.
Потому что вы уже так не сможете. Потому что вам уже по статусу не положено
выпивать что-то всю ночь на скамейке, а потом идти по улице и пить пиво из горлышка.
Но вдруг вас остановил милиционер, и вам надо дать ему денег, чтобы он вас
отпустил. Обычно вы легко это делали, но тут испытали ужас. Потому что вдруг
подумали: «Ой, как же я могу дать денег человеку? Это же человек. Человек!
У него есть высшее образование, он офицер, и за ним стоит что-то такое большое,
что еще больше, чем весь этот город, ведь, он же обидится за то,
что какой-то другой человек пытается дать ему денег. Он обидится за свое
высшее образование, за то, что он офицер, и за все то большое». Но вы протягиваете деньги, и он спокойно их берет, и обидно становится уже вам.
Но вот вы заплатили, и едете. Но, конечно же, вы не заплатили и сотой доли того,
что должны заплатить. Но главное, что вы же не чувствуете, что должны хоть
что-нибудь платить. И вы еще не доехали. А впереди длинный- длинный день,
и город, который нигде не кончается. И еще впереди длинная-длинная жизнь.
Ваша жизнь, которая тоже нигде не началась, и нигде не закончится.
Songtekstvertaling
Er zijn vreemde dagen, lang en druk, geen weekends, maar die wanneer, bijvoorbeeld,
je vakantie is al begonnen, maar je bent nog niet weg. Of vice versa,
we zijn al terug van ergens, maar de vakantie is nog niet voorbij. En dan kun je de hele dag doorbrengen.
ga rustig thuis zitten. Maar hoe kun je stil zitten... thuis... in dit
de stad?! Vooral als het raam je al lang bekend is, en onopgemerkt.
een volwassen boom, en achter die boom is er meer ... lijnen van nieuwe gebouwen,
die ook lange tijd geen nieuwe gebouwen zijn. Deze huizen zijn in jouw tijd gebouwd.
Wat betekent dat je al heel lang in deze stad woont.
En dan stap je uit, en je kunt gaan of gaan waar dan ook. Wat betekent "waarheen"?
ergens in deze stad?
En dan ga je, en plotseling realiseer je je dat je gaat waar je elke dag heen gaat.
Elke dag. Maar je zegt tegen jezelf dat ik vandaag geen haast heb.
En plotseling kun je alles zien, alles zien. En zelfs genieten van wat meestal vervelend is. Omdat de stad zijn normale dag leeft.,
en je hebt een ongewone dag vandaag.
En je kunt vast komen te zitten in een file, en genieten van deze file.
En kijk om je heen, en in alle auto ' s om je heen om alleen maar te zien
haastige en zeer geïrriteerde mensen die op hun hoorns drukken en sissen
lippen vloeken. Zweer woorden die je niet kunt horen. En deze mensen herinneren
je vist in aquariums.
En je hebt tijd om de radio te doen en een leuke golf te vinden.
En opeens hoor je muziek. Hoor het alsof je al lang geen muziek meer hebt gehoord.
En dan rij je langs de boulevards, en ergens voor de huizen flitste de rand
heldere hemel, en rechts flitsende mooie huizen... en we passeren enkele
ambassades van een land waarvan de naam niets voor je betekent.,
en je zult er nooit heen gaan, en er zijn geen dergelijke gedachten. Maar in de wind
de vlag van dit land wordt ontwikkeld. En het ontwikkelt zich in je wind... en laat het.
En je haalt een toeristische bus in, een grote, hoge bus. In het rond de stad
ze brengen buitenlanders mee. Oudere buitenlandse mensen. Ze rijden door deze stad in hun eigen
beige of pistache blouses en broeken, rondkijken.
En je kunt kijken waar ze zoeken. En plotseling zien ... Prachtig!
En dan kun je stoppen bij een stoplicht, en de overgang wordt geleid door soldaten.
En de soldaten lopen door de straat, kijken ook rond. Zij waarschijnlijk
voor het eerst in zo ' n grote stad. Is er een grotere stad?
Dit is tenslotte de grootste stad!
En je kunt ook gaan en een jonge, mooie vrouw zien die staat,
hij houdt een klein meisje vast, duidelijk zijn dochter, zodat ze niet de weg in Rent, want daar ga jij heen. En je kunt lachen. Maar om niet naar deze vrouw te lachen, maar zomaar.
En je kunt ook jongens ontmoeten, een paar jonge jongens die, zonder haast,
ze gaan bier drinken. Ze zien eruit alsof ze de hele nacht rondlopen.,
ze hadden plezier, en dan komt de dag en gaan ze ergens heen.,
ik kocht een biertje, ga, en ze zijn nu niet leuk meer. Maar ze kunnen benijd worden.
Omdat je het niet meer kunt. Omdat u niet langer uw status mag gebruiken
de hele nacht iets drinken op een bankje, en dan over straat lopen en bier drinken uit een fles.
Maar plotseling werd je aangehouden door een politieagent, en je moet hem geld geven zodat hij kan
losgelaten. Meestal deed je het makkelijk, maar toen ervoer je horror. Omdat plotseling
ze dachten: "Oh, hoe kan ik geld geven aan een persoon? Het is een mens. Man!
Hij heeft een diploma, hij is een officier, en er zit iets zo groots achter hem.,
wat nog meer is dan deze hele stad, want het zal beledigd zijn door het feit dat
dat iemand anders hem geld probeert te geven. Hij zal beledigd zijn voor zijn eigen
hoger onderwijs, voor het zijn van een officier, en voor al die geweldige dingen."Maar je houdt het geld vast, en hij neemt het rustig aan, en het wordt beledigend voor je.
Maar nu heb je betaald en ben je onderweg. Maar, natuurlijk, je hebt geen honderdste betaald van wat je deed.
wat je moet betalen. Maar het belangrijkste is dat je niet het gevoel dat je op zijn minst moet
betaal iets. En je bent er nog niet. En er is een lange, lange dag voor de boeg.,
en een stad die nooit eindigt. En er ligt een lang, lang leven voor ons.
Je leven, dat ook nergens begon en nergens eindigt.