Evert Taube — Balladen om Gustaf Blom (från Borås) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Balladen om Gustaf Blom (från Borås)" van Evert Taube.
Songteksten
Med gamle Highland Rover, en båt från Aberdeen,
vi låg uti San Pedro och lasta gasolin,
Där träffa jag i dockan påTexacos kontor
en man från San Fransisco, som hade mött min bror
Men det var inte detta jag skulle tala om,
det var om mannen själv och hans namn var Gustaf Blom.
Jag smugglade åt honom en flaska Calvadós,
han var från Västergötland men uppfödd i Borås.
Han talte med polisen och flaskan den gick klar,
vi lämnade San Pedro och körde till en bar,
det var ett slags speak easy, men blomman var betrodd
i Wilmington, Los Angeles och själva Hollywood.
Pånittitalet kom jag till New York som matros
påClara, sade Blom, det var en bark från Mönsterås,
i Nordatlanten fick vi en snöstorm ifrån Nord,
kaptenen, styrman och vår däckslast, allt gick över bord
Som jag var äldst i skansen, såtog jag nu befäl
och segla påkompassen till New Foundland, allt gick väl,
och när vi kom till New York såblev där rättegång,
men jag gick klar och seglade som båtsman till Geelong.
Jag kom i själva rushen och reste för den skull
som digger ut till Narrow Mine, jag ville gräva gull.
Jag grävde och jag vaska och skötte min affär,
och när jag kom till Melbourne, ja, dåvar jag millionär.
Jag ville ut och segla, jag ville lukta hav,
jag köpte mig en skonare, till Queensland mej begav,
Jag börja fiska pärlor, jag tappade mitt gull,
förlorade en halv million blott för en kvinnas skull.
Hon var från Fidji Island, jag föll i hennes garn,
och tvillingar hon fick, det var tvånästan svarta barn.
Såkom den tredje pojken, men den, månntro, var vit
jag for till San Fransisco och tog pojken med mej dit.
Där har jag nu min business, jag har ett slakteri,
butiken ville jag att pojken skullet ståuti.
Men han sov alla dagar och söp varenda natt.
Hans hud var vit, hans ögon blå, men själen, den var svart.
Nu sitter han i Sing-Sing, utmärglad som ett lik,
och själv går jag och sörjer i min blodiga butik,
men mina svarta pojkar från Fidji, kära bror,
de plöjer Söderhavet blåoch hedrar far och mor.
Jag tänker påden tiden, jag längtar ner till dem,
de är ju nästan svarta men de har ett lyckligt hem.
En skiftning i kulören, det gör väl ingenting
nej, hellre snälla svarta barn än vita i Sing-Sing!
Songtekstvertaling
Met de oude Highland Rover, een boot uit Aberdeen,
we waren in San Pedro gasolin aan het laden.,
Daar ontmoet ik je in het dok atexaco ' s kantoor.
een man uit San Francisco die mijn broer had ontmoet.
Maar daar wilde ik het niet over hebben.,
het ging over de man zelf en zijn naam was Gustaf Blom.
Ik heb hem een fles Calvadós gesmokkeld.,
hij kwam uit Västergötland, maar werd gefokt in Borås.
Hij sprak met de politie en de fles was klaar.,
we verlieten San Pedro en reden naar een bar.,
het was een soort van gemakkelijk spreken, maar de bloem werd vertrouwd
in Wilmington, Los Angeles en Hollywood zelf.
In de eerste jaren kwam ik naar New York als zeeman.
Påclara, Blom zei, Het was een schors uit Mönsterås,
in de Noord-Atlantische Oceaan hebben we een sneeuwstorm uit het noorden,
kapitein, stuurman en onze lading, alles ging overboord.
Omdat ik de oudste was in skansen, nam ik het bevel over.
en zeilde het kompas naar New Foundland, alles ging goed,
en toen we in New York aankwamen was er een proces.,
maar ik ben klaar met zeilen als een boot naar Geelong.
Ik kwam in de haast en reisde omwille van het
als digger die van mij te verkleinen, wilde ik gull graven.
Ik groef en ik vaska en runde mijn winkel,
en toen ik in Melbourne aankwam, was ik miljonair.
Ik wilde gaan zeilen, ik wilde de zee ruiken.,
Ik kocht een schoener, naar Queensland ging ik,
Ik begon te vissen met kralen, ik liet mijn meeuw vallen,
een half miljoen verloren voor een vrouw.
Ze kwam van Fidji Island, ik viel in haar garen.,
en tweelingen die ze kreeg, er waren twee meest zwarte kinderen.
Zo kwam de derde jongen, maar het, Maan geloof, was wit
Ik ging naar San Francisco en nam de jongen mee.
Daar heb ik nu mijn zaak, Ik heb een slachthuis,
de winkel die ik wilde dat de jongen opviel.
Maar hij sliep de hele dag en dronk elke nacht.
Zijn huid was wit, zijn ogen Blauw, maar de ziel, het was zwart.
Nu zit hij in Sing-Sing, uitgemergeld als een lijk.,
en ik ga zelf rouwen in mijn winkel.,
maar mijn zwarte jongens uit Fidji, lieve broer,
ze ploegen de Zuidzee blauw en eren vader en moeder.
Ik denk aan die tijd, Ik verlang naar hen.,
ze zijn bijna zwart, maar ze hebben een gelukkig thuis.
Een verschuiving in de kleur, het doet niets
liever zwarte kinderen dan blanke in Sing-Sing.