Eugenio Finardi — Musica Ribelle songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Musica Ribelle" van Eugenio Finardi.
Songteksten
Anna ha 18 anni e si sente tanto sola
ha la faccia triste e non dice una parola
tanto èsicura che nessuno capirebbe
e anche se capisse di certo la tradirebbe
E la sera in camera prima di dormire
legge di amori e di tutte le avventure
dentro nei libri che qualcun altro scrive
che sogna la notte, ma di giorno poi non vive
E ascolta la sua cara radio per sentire
un po' di buon senso e voci piene di calore
e le strofe languide di tutti quei cantanti
con le facce da bambini e con i loro cuori infranti
Ma da qualche tempo èdifficile scappare,
c'èqualcosa nell’aria che non si puòignorare
èdolce, ma forte e non ti molla mai
èun'onda che cresce e ti segue ovunque vai
E` la musica, la musica ribelle
che ti vibra nelle ossa
che ti entra nella pelle
che ti dice di uscire
che ti urla di cambiare
di mollare le menate
e di metterti a lottare
Marco di dischi lui fa la collezione
e conosce a memoria ogni nuova formazione
e intanto sogna di andare in California
o alle porte del cosmo che stanno su in Germania
E dice:"Qui da noi, in fondo, la musica non èmale,
quello che non reggo sono solo le parole".
Ma poi le ritrova ogni volta che va fuori
dentro ai manifesti o scritte sopra i muri
Ed èla musica, la musica ribelle
che ti vibra nelle ossa
che ti entra nella pelle
che ti dice di uscire
che ti urla di cambiare
di mollare le menate
e di metterti a lottare
Songtekstvertaling
Anna is 18 en voelt zich zo eenzaam.
hij heeft een triest gezicht en zegt geen woord.
Ik weet zeker dat niemand het zou begrijpen.
en zelfs als hij het begreep, zou hij haar verraden.
En ' s avonds in de kamer voor de slaap
wet van de liefde en alle avonturen
in de boeken die iemand anders schrijft
die ' s nachts droomt, maar dan overdag niet leeft.
En hij luistert naar zijn geliefde radio om te horen
een beetje gezond verstand en warme stemmen
en de kwijnende stanza ' s van al die zangers
met de gezichten van de kinderen en hun gebroken harten
Maar voor enige tijd is het moeilijk om te ontsnappen,
er hangt iets in de lucht dat je niet kunt eren.
het is zacht, maar sterk en geeft nooit op.
het is een golf die groeit en je overal volgt.
Het is de muziek, de rebellenmuziek
dat vibreert in je botten.
dat komt in je huid
wat zegt je om uit te gaan
dat schreeuwt om verandering.
om de menata op te geven
en zet jezelf in een gevecht
Marco Di disci hij maakt de collectie
en hij kent elke nieuwe formatie uit zijn hoofd.
en ondertussen dromen we ervan om naar Californië te gaan.
of aan de poorten van de kosmos die in Duitsland staan
En hij zegt: "Hier is de muziek niet belangrijk.,
wat ik niet aankan zijn gewoon woorden."
Maar dan vindt hij ze elke keer als hij naar buiten gaat
in de posters of geschreven op de muren
En het is muziek, rebellenmuziek
dat vibreert in je botten.
dat komt in je huid
wat zegt je om uit te gaan
dat schreeuwt om verandering.
om de menata op te geven
en zet jezelf in een gevecht