Etienne Daho — Un Bonheur Dangereux songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Un Bonheur Dangereux" van Etienne Daho.
Songteksten
Les compagnons du soir dorment à la belle étoile, l
à sous les ponts de la nuit, à Paris Village, l e miroir de la Seine, les lueurs des lampions,
fuient le poison sans visage
d’un ciel sans nuage,
fredonnent
la la la…
Ô la douceur de ce futur incertain.
La la la,
trahir sa route, fracasser son destin.
Les compagnons du jour,
tête dans les nuages,
provoquent bien des carnages,
des carambolages.
Les fusils silencieux, hobos à l’unisson,
redoutent tous les ravages d’un ciel sans nuage,
fredonnent l a la la,
aveuglés par un grand soleil radieux.
La la la,
crever d’une O.D. de ciel bleu.
Mais de loin, préférer encore un bonheur dangereux,
c’est en allant trop loin que l’on avance un peu.
Oui sans fin rechercher un bonheur dangereux,
c’est en plongeant trop bas que l’on s'élève un peu.
Les compagnons du soir ont une bonne étoile
et sous les ponts de minuit, en rien ne partagent,
l’ambition du vainqueur,
la sueur du champion
et le poison sans visage d’un ciel sans nuage,
fredonnent
la la la,
aveuglés par un grand soleil radieux,
la la la,
crever d’une O.D. de ciel bleu.
Mais de loin, préférer encore un bonheur dangereux,
c’est en allant trop loin que l’on avance un peu.
Oui sans fin rechercher un bonheur dangereux,
c’est en plongeant trop bas que l’on s'élève un peu.
Là sous ton parapluie, les mirages s’amoncellent et le gris,
cage hérissée de cris, où l’on joue pâle parodie de paradis, en sursis.
Mais de loin, préférer encore un bonheur dangereux,
c’est en allant trop loin que l’on avance un peu.
Oui sans fin rechercher un bonheur dangereux,
c’est en plongeant trop bas que l’on s'élève un peu.
C’est en allant trop loin que l’on avance un peu.
C’est en plongeant trop bas que l’on s'élève un peu.
La la la…
(Merci à Muirgheal pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Avondgenoten Slapen bij de mooie ster, l
onder de bruggen van de nacht, in Parijs dorp, de spiegel van de Seine, de lichten van de lampen,
Lek gif zonder gezicht
vanuit een wolkenloze hemel,
Brom
la la la…
O de zoetheid van deze onzekere toekomst.
La la la,
zijn pad verraden, zijn lot vernietigen.
De mensen van de dag,
hoofd in de wolken,
bloedvergieten veroorzaken,
carambolages.
Stille geweren, zwervers in eenheid,
angst voor alle verwoestingen van een wolkenloze hemel,
hum hum hum,
verblind door een grote heldere zon.
La la la,
sterf aan een overdosis blauwe lucht.
Maar veruit, nog steeds de voorkeur aan een gevaarlijk geluk,
het is door te ver te gaan dat we een beetje vooruit gaan.
Ja, eindeloze zoektocht naar gevaarlijk geluk,
het is door te laag te duiken dat men een beetje stijgt.
Avondgenoten, een goede ster.
en onder de Midnight bridges, in nothing share,
de ambitie van de winnaar,
kampioenszweet
en het gezichtsloze gif van een wolkenloze hemel,
Brom
la la la,
verblind door een grote heldere zon,
la la la,
sterf aan een overdosis blauwe lucht.
Maar veruit, nog steeds de voorkeur aan een gevaarlijk geluk,
het is door te ver te gaan dat we een beetje vooruit gaan.
Ja, eindeloze zoektocht naar gevaarlijk geluk,
het is door te laag te duiken dat men een beetje stijgt.
Daar onder je paraplu, stapelen de luchtspiegelingen zich op en de grijze,
een kooi vol kreten, waar we bleke parodie van het paradijs spelen, geschorst.
Maar veruit, nog steeds de voorkeur aan een gevaarlijk geluk,
het is door te ver te gaan dat we een beetje vooruit gaan.
Ja, eindeloze zoektocht naar gevaarlijk geluk,
het is door te laag te duiken dat men een beetje stijgt.
Het is door te ver te gaan dat we een beetje vooruit gaan.
Het is door te laag te duiken dat men een beetje stijgt.
La la la…
(Dank aan Muirgheal voor deze woorden)