Eternal Tears Of Sorrow — Upon The Moors songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Upon The Moors" van Eternal Tears Of Sorrow.
Songteksten
The first flowers of the winter
Dark clouds upon the moors
The falling stars are gathering
Around the heart that once was yours
Winter’s here and I’m still waiting
Standing tall, so brave
The sky is black and so is my heart
Waiting at your icy grave
We couldn’t hear them creeping
From the deep, nightly shades
So came the ones with dreadful deeds
And their unhallowed blades
We tried to run away from them
I could see the fear in your eyes
They caught us, they shattered your heart
Just wonder why i am still alive
Revenge!
I’ve been waiting for so long to settle the score
Repent!
My wounded heart bleeds, I can’t wait anymore
Desire!
Let the bright full moon enlighten my glorious path
This time…
There’s no one who can ever stop my wrath
I’ve been walking on this path forever
Searching for those to blame
Even though my vindication
Won’t be sweet for me or anyone else
Still, every step takes me closer
Till my supreme revenge
Sinking into delirium
My hands were covered with dust
Your ardent soul seemed so calm
Still your heart was filled with lust
The sparkling glance was fading
The snow kissed you goodbye
All that remained was your memory
And the tears in my eyes.
Songtekstvertaling
De eerste bloemen van de winter
Donkere wolken op de heide
De vallende sterren verzamelen zich.
Rond het hart dat ooit van jou was
Winter is hier en ik wacht nog steeds
Lang, zo dapper
De hemel is zwart en mijn hart ook
Wachtend bij je ijzige graf
We konden ze niet horen sluipen.
Van de diepe, nachtelijke schaduwen
Toen kwamen degenen met de slechtste daden.
En bij de bladen waarin zij niet thuishoren.
We probeerden weg te lopen van hen.
Ik kon de angst in je ogen zien.
Ze pakten ons, ze verbrijzelden je hart.
Ik vraag me af waarom ik nog leef.
Wraak!
Ik heb zo lang gewacht om de rekening te vereffenen.
Toon berouw.
Mijn gewonde hart bloedt, ik kan niet meer wachten.
Verlangen!
Laat de heldere volle maan mijn glorieuze pad verlichten
Deze keer…
Er is niemand die mijn toorn kan stoppen.
Ik loop al eeuwen op dit pad.
Op zoek naar de schuldigen
Hoewel mijn rechtvaardiging
Zal niet lief zijn voor mij of iemand anders
Maar toch, elke stap brengt me dichterbij.
Tot mijn opperste wraak
Zinken in delirium
Mijn handen waren bedekt met stof.
Je vurige ziel leek zo kalm
Toch was je hart gevuld met lust.
De glinsterende blik vervaagde.
De sneeuw kuste je vaarwel
Het enige wat overbleef was jouw herinnering.
En de tranen in mijn ogen.