Estopa — Tan Solo songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tan Solo" van Estopa.

Songteksten

Miscellaneous
Tan Sólo
Me siento tan vivo
Pero tan enterrado
Ahora estoy huyendo sobre suelo mojado, mojado…
Se parece a ti
Y que no me digan
Que vuelvo a estar borracho
Sólo estoy dormido sobre el colchón más guarro
Tirado en la calle
Cerca de tu barrio
Y ahora se pone a llover
Vuelvo a mi cama de siempre
Pero sigo estando
Tan sólo, tan sólo, tan sólo, tan sólo
¿Dónde me voy a coger?
Ahora vuelvo a reaccionar
Se me cae el reloj encima
Y no puedo aguantar más esta historia de miedo
¡Apaga la tele ya!
He perdido el rumbo
La noción del tiempo
Un callejón oscuro dibuja un entierro
¡Se ha muerto la luna!
¡Qué se calle el viento!
Una luz a lo lejos alumbra una figura
Que parecía la gloria pero…
Sólo era el camión de la basura
Haciendo su ruta
Todo sigue igual que ayer
Las mismas caras de siempre
El mismo llanto que me hizo llorar tanto tiempo
El mismo tiempo que perder
Parece una eternidad
Nunca acabo esta botella
Porque sigue estando
El fondo cada vez más lejos
Siempre vuelvo a vomitar
Y mi casa vuelve a arder
Con todos mis trastos dentro
Todos mis recuerdos
Todas mis ilusiones
¡Toda mi vida!
Vacía de sensaciones
Y aquí se está cayendo el cielo
No tengo a dónde ir Me duermo en cada esquina, están hechas para mí
Ahora no te reconozco no me acuerdo, no sé
Lo siento no puedo recordarlo todo

Songtekstvertaling

Uiteenlopende
Gewoon
Ik voel me zo levend.
Maar zo begraven
Nu ren ik op natte, natte grond.…
Lijkt op jou.
En vertel me niet
Dat ik weer dronken ben.
Ik slaap op de smerigste matras.
Op straat liggen
Dicht bij uw buurt
En nu begint het te regenen
Ik ga terug naar mijn gebruikelijke bed
Maar ik ben nog steeds
Gewoon, Gewoon, Gewoon, Gewoon, Gewoon
Waar moet ik neuken?
Nu reageer ik weer.
Ik laat mijn horloge vallen.
En ik kan dit enge verhaal niet meer aan.
Zet de TV uit, nu!
Ik ben de weg kwijt.
Het begrip tijd
Een donker steegje tekent een begrafenis.
De maan is dood!
Hou je kop.
Een licht in de verte verlicht een figuur
Het zag eruit als glorie, maar…
Het was gewoon de vuilniswagen.
Het maken van uw route
Alles blijft hetzelfde als gisteren.
Dezelfde oude gezichten
Dezelfde schreeuw die me zo lang aan het huilen maakte
Op hetzelfde moment dat je verliest.
Het lijkt een eeuwigheid.
Ik drink deze fles nooit op.
Omdat het er nog steeds is.
De bodem wordt steeds verder en verder
Ik moet altijd weer overgeven.
En mijn huis staat weer in brand.
Met al mijn spullen erin.
Al mijn herinneringen
Al mijn illusies
Mijn hele leven!
Leeg van sensaties
En hier valt de hemel
Ik kan nergens heen Ik slaap in elke hoek, ze zijn voor mij gemaakt
Nu herken ik je niet meer. ik weet het niet meer.
Het spijt me dat ik me niet alles kan herinneren.