Estopa — Fábricas de Sueños songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fábricas de Sueños" van Estopa.
Songteksten
Fábrica de sueños, vertedero de historias
Humo de recuerdo, olvidos de memoria
Amores verdaderos, que me saben a gloria
Baja la marea, sube la contribución
Y nos la dan con queso y queremos jamón
El centro de mi universo que esté en nuestra habitación
Yo aprendo a sobrevivir, en el barrio de la ilusión
Y en la ciudad de las nubes, calle de mi imaginación
Yo aprendo a sobrevivir encerrado en mi habitación
De la ciudad de las nubes
Yo no me quiero marchar
Se me ha olvidado la manera de volar
Y aquí no pasa el tiempo
Y el espacio se vuelve cada vez mas pequeño
Cuando me quedo encerrado
Lerelel, en la cárcel de tus sueños
Lerelel, cuando me dejas plantado
Lerelel, en la parada del metro…
Y en la plaza del mercado ya no se cuentan cuentos
Han echado a los viejos, no tienen perdón
Por eso quiero contártelo, contándote esta canción
Yo aprendo a sobrevivir, en el barrio de la ilusión
Y en la ciudad de las nubes, calle de mi imaginación
Yo aprendo a sobrevivir encerrado en mi habitación
De la ciudad de las nubes
Yo no me quiero marchar
Se me ha olvidado la manera de volar
Y aquí no pasa el tiempo
Y el espacio se vuelve cada vez mas pequeño
Cuando me quedo encerrado
Lerelel, en la cárcel de tus sueños
Lerelel, cuando me dejas plantado
Lerelel, en la parada del metro…
Se me ha olvidado la manera de volar
Se me ha olvidado la manera de volar
Se me ha olvidado…
Se me ha olvidado la manera de volar
Se me ha olvidado la manera de volar
Se me ha olvidado…
Se me ha olvidado la manera de volar
Se me ha olvidado la manera de volar…
Songtekstvertaling
Dream Factory, story dump
Rook van herinnering, vergeetachtigheid van het geheugen
Ware liefdes, die naar glorie smaken voor mij
Laag tij, hogere bijdrage
En ze geven het aan ons met kaas en we willen Ham
Het centrum van mijn universum dat in onze kamer is
Ik leer om te overleven, in de buurt van illusie.
En in de stad van de wolken, straat van mijn verbeelding
Ik leer om te overleven opgesloten in mijn kamer.
Vanuit de stad van de wolken
Ik wil niet weg.
Ik vergat de manier om te vliegen.
En hier gaat de tijd niet voorbij
En de ruimte wordt steeds kleiner.
Als ik opgesloten word
Lerel, in de gevangenis van je dromen
Lerel, als je me laat zitten
Lerel, bij het metrostation.…
En op het marktplein zijn er geen verhalen meer
Zij hebben het oude eruit gegooid en zij hebben geen vergeving.
Daarom wil ik je dit liedje vertellen.
Ik leer om te overleven, in de buurt van illusie.
En in de stad van de wolken, straat van mijn verbeelding
Ik leer om te overleven opgesloten in mijn kamer.
Vanuit de stad van de wolken
Ik wil niet weg.
Ik vergat de manier om te vliegen.
En hier gaat de tijd niet voorbij
En de ruimte wordt steeds kleiner.
Als ik opgesloten word
Lerel, in de gevangenis van je dromen
Lerel, als je me laat zitten
Lerel, bij het metrostation.…
Ik vergat de manier om te vliegen.
Ik vergat de manier om te vliegen.
Vergeten.…
Ik vergat de manier om te vliegen.
Ik vergat de manier om te vliegen.
Vergeten.…
Ik vergat de manier om te vliegen.
Ik vergat de manier om te vliegen.…