Estelares — Luxemburgues songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Luxemburgues" van Estelares.
Songteksten
Sólo el mar
Azules
Corales
Azules
Es igual a antes
A siempre, parlantes
No verás tus caras
Tus manos, tus venas
Es igual, te tengo
Te llevo, arenas
Sólo sé que me enamoré
Sólo sé que así llegué
Tu nombre no es un nombre más
Huele a jardín luxemburgués
Y tras de mí hay una inmensa postal
Ya no soy gris
Ya no voy más
Hielo y sal
Me queman
Tus labios
Me queman
Un lugar con piedras
Asfalto y colinas
Y es verdad
Las aves no comen en las ruinas
Y es verdad
Que solos, a solas, contigo
Sólo sé que me enamoré
Sólo sé que así llegué
Tu nombre no es un nombre más
Huele a jardín luxemburgués
Y tras de mí hay una inmensa postal
Ya no soy gris
Ya no voy más…
Sólo sé
Recuerdas
Recuerdos
Que queman
Yo no sé
Te veo mojada en la arena
Y un lugar con piedras
De amianto y colinas
Y es verdad
Las aves no comen de las ruinas
Sólo sé que me enamoré
Sólo sé que así llegué
Tu nombre no es un nombre más
Huele a jardín luxemburgués
Y tras de mí hay una inmensa postal
Ya no soy gris
Ya no voy más
A incendiarme, mi amor…
Songtekstvertaling
Alleen de zee
Blauw
Koraal
Blauw
Het is hetzelfde als voorheen.
Tot ziens, praters.
Jullie zullen jullie gezichten niet zien.
Je handen, je aderen
Het is allemaal hetzelfde, Ik heb je.
Ik breng je, Sands.
Ik weet alleen dat ik verliefd werd.
Ik weet alleen dat ik daar zo ben gekomen.
Je naam is geen naam meer.
Ruikt naar een Luxemburgse tuin
En achter me ligt een enorme ansichtkaart.
Ik ben gray niet meer.
Ik ga niet meer.
Ijs en zout
Ze verbranden Me.
Je lippen
Ze verbranden Me.
Een plek met stenen
Asfalt en heuvels
En het is waar
Vogels eten niet in ruïnes.
En het is waar
Alleen, alleen, met jou
Ik weet alleen dat ik verliefd werd.
Ik weet alleen dat ik daar zo ben gekomen.
Je naam is geen naam meer.
Ruikt naar een Luxemburgse tuin
En achter me ligt een enorme ansichtkaart.
Ik ben gray niet meer.
Ik ga niet meer.…
Ik weet het gewoon.
Herinneren
Geheugen
Die brand
Geen idee.
Ik zie je nat in het zand
En een plek met stenen
Asbest en heuvels
En het is waar
Vogels eten niet van de ruïnes.
Ik weet alleen dat ik verliefd werd.
Ik weet alleen dat ik daar zo ben gekomen.
Je naam is geen naam meer.
Ruikt naar een Luxemburgse tuin
En achter me ligt een enorme ansichtkaart.
Ik ben gray niet meer.
Ik ga niet meer.
Om me in brand te steken, mijn liefste…