Eric Schwartz — Only Be songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Only Be" van Eric Schwartz.
Songteksten
The traveler is tired, the sun will soon set
I once was inspired, but why, I forget
Ive seen through the city and all that it’s not
Though really, I don’t need a lot
Just build me a cabin, surround me with snow
'Cause I’d love to go where there’s nowhere to go
With someone beside me sippin' on tea
And under the afghan we’ll be, only be
The rats have all scurried, the streets are all bare
But tomorrow the hurried and worried and scared
Will be scratching the sidewalk for a last piece of cheese
And all I can ask you is «Please…»
The kettle is calling from over the stove
Never a fire was so lovingly felt
Under drifts that the winter winds drove
In a world where the snows never melt
Hour after hour, I sit and I stare
Watching the faces emerge from the glare
They rise and descend into dust
I don’t want to leave but I know that I must
Thus armed with an image, Ill walk with the blind
My road is a rough one, to this Im resigned
But when searching for solace, it’s not very far
'Cause whenever I grab by guitar
I’m stuck in a cabin, surrounded with snow
And happy to be where there’s nowhere to go
With someone beside me, sippin' on tea
And under the afghan with me
Songtekstvertaling
De Reiziger is moe, de zon zal snel onder gaan
Ik was ooit geïnspireerd, maar waarom, ik vergeet
Ik heb door de stad gezien en dat is het niet.
Maar ik heb niet veel nodig.
Bouw een hut, omring me met sneeuw.
Want ik zou graag gaan waar je nergens heen kunt.
Met iemand naast me die sippin' op thee
En onder de Afghaan zullen we zijn, alleen zijn
De ratten hebben allemaal geroddeld, de straten zijn allemaal kaal
Maar morgen de gehaaste en bezorgde en bang
Zal krabben op de stoep voor een laatste stukje kaas
En alles wat ik je kan vragen is "alsjeblieft…»
De ketel roept vanuit het fornuis
Nooit was een vuur zo liefdevol gevoeld
Onder drijfveren die de winterwind dreef
In een wereld waar de sneeuw nooit smelt
Uur na uur zit ik en staar ik
Kijken hoe de gezichten uit de schittering tevoorschijn komen
Ze stijgen en dalen neer tot stof.
Ik wil niet weg, maar ik weet dat ik moet.
Dus gewapend met een beeld, Ik loop met de blinden
Mijn weg is een moeilijke, voor deze Im ontslag genomen
Maar als je troost zoekt, is het niet ver.
Want als ik een gitaar pak
Ik zit vast in een hut, omringd door sneeuw.
En blij te zijn waar je nergens heen kunt
Met iemand naast me, sippin ' op thee
En onder de Afghaan met mij