Equilibrium — Wenn Erdreich Bricht songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wenn Erdreich Bricht" van Equilibrium.
Songteksten
Einst herrschte ein König, in Perchtas Landen weit,
Zum Leid bekannt für Mensch und Tier, wohl seiner Grausamkeit.
Auch sein Weib nebst seiner Kinder, ganze sieben an der Zahl,
Folgen ihm zu Niedertrachten, bei jedem einzigen Mal!
Zu hohem Rosse zieh’n sie los, unter donnernd' schlagend' tritt,
Die königliche Jagdhundschaft, an ihrer Seite eilt sie mit.
Denn sie streben gerne an, ihr aller höchst' Pläsier,
Zu Tode hetzen des Forstes lebend' Waldgetier!
Zieh’n unter tosend' Horngebläs' hinaus ins Dämmerlicht,
Von seines Landes Kindern nun, ein Häuschen sie in Sicht.
Wartend auf des Königs Ruf, die wilde Reiterei,
lenken rasch die Rösser ein, zu masslos' Raserei!
Zertrampelt wird die Greisin drauss' vor der schützend Tür,
Ihr Enkel teilt ihr Schicksal, durch des Rosses tödlich Kür.
Die Alten hasten gar zu hilf', draus in der kalten Nacht.
Das end' des graus’gen Werkes, von reissend' Hunden vollbracht!
In ihrer qualvoll' Todespein, sich die Greisin windet.
Des Königs Folgschaft um sie schart, dass sie auch nicht entwindet.
Sinnt sich nach höchstem Beistand, zu strafen ihre Schinder,
Verflucht im letzten Atemzug, den König, Weibe, und die Kinder!
Bald soll’n Felder bersten, selbst schwerstes Erdreich bricht.
So soll' n eis’ge, Winde peitschen, der Götter Strafgericht!
Feuer züngelt aus dem Felde, in gleissend stechend Licht.
Zu lang das Unheil währte, bald naht der Götter Pflicht!
Und so wie ihr Satz verklungen, das Leben aus ihr weicht,
Der Boden stark erzittert, wie zum End' der Welt es reicht.
Kein Erbarmen noch Straferlass, für König, Weib und Brut.
Vergolten ihre Taten nun, zu Stein verwandelt in lodernder Glut!
Pilger von Fern gekommen, gedenk' des Peines Quell',
Ersuch' des Berges Geiste, dass zieh’n lässt er dich schnell.
Doch auch ihr geltend' Riegen hört, besinnt euch solch' Geschicht',
Gedenkt der wahren Pflichten sonst dran eure Macht zerbricht!
Doch bald soll’n Felder bersten, selbst schwerstes Erdreich bricht.
So soll' n eis’ge, Winde peitschen, der Götter Strafgericht!
Feuer züngelt aus dem Felde, in gleissend stechend Licht.
Zu lang das Unheil währte, bald naht der Götter Pflicht!
Songtekstvertaling
Ooit heerste een koning, in Perchtas land ver,
Bekend om menselijk en dierlijk lijden, bekend om zijn wreedheid.
Zijn vrouw ook, en zijn kinderen, zeven in getal.,
Volg hem tot minachting, elke keer weer!
Op hoog paard gaan ze, onder de donderende 'kloppende' stappen.,
De Koninklijke jachtpartij, aan haar zijde rent ze langs.
Want zij willen hun best doen,
Naar de dood rennen van het levende bos beest!
Trek 'N onder Thunder' horn blower ' uit in de schemering,
Van zijn kinderen nu, een huisje dat ze in zicht hebben.
Wachtend op de roep van de koning, het wilde paardrijden.,
stuur snel de paarden naar masslos ' razernij.
De oude vrouw wordt buiten de beschermende deur vertrapt.,
Haar kleinzoon deelt haar lot, door de dodelijke vrije slag van steed.
De ouderen haasten zich zelfs om te helpen, in de koude nacht.
Het einde van het' grijze ' Genwerk, bereikt door het rippen van honden!
In haar pijnlijke doodsstrijd, kronkelt de oude vrouw.
De gehoorzaamheid van de koning verzamelt zich om haar heen, zodat ze niet ontsnapt.
Zoekt de Allerhoogste hulp, om hun misbruikers te straffen.,
Vervloekt in de laatste adem, de koning, vrouw en kinderen!
Binnenkort zullen de velden barsten, zelfs de zwaarste grond zal breken.
Zo zal ' N Ijsge, winden zweep, de Gods straf!
Vuur ontbrandt van het veld, in glanzend piercend licht.
Te lang duurde de ramp, spoedig komt de plicht van de goden!
En net toen haar straf vervaagde, gaf het leven plaats.,
De grond beeft als het het einde van de wereld bereikt.
Geen genade of verlossing, voor koning, vrouw en kroost.
Als vergelding voor wat zij aan het doen waren, terwijl zij stenigen.
Pelgrims komen van ver en herdenken de bron van de kwelling.,
Verzoek van de berggeest die trekt hij laat je snel.
Maar zelfs jij hoort asserties, denk aan zo ' n 'geschiedenis',
Denk aan de ware plichten anders zal je kracht breken!
Maar binnenkort zullen de velden barsten, zelfs de zwaarste grond zal breken.
Zo zal ' N Ijsge, winden zweep, de Gods straf!
Vuur ontbrandt van het veld, in glanzend piercend licht.
Te lang duurde de ramp, spoedig komt de plicht van de goden!