Epicurean — Of Malice And Majesty songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Of Malice And Majesty" van Epicurean.
Songteksten
Through the looking glass
I watched in silence as we crumbled
Like ashes in a breeze fall apart
Bone and flesh reduced to dust lies before me Within this moment I knew that I had changed forever
Unholy passion of man’s great loss was offered to us this day
As our anguish poured like rain, observant to my decay
May the torment I live through now, echo through eternity
Sing its song inside my mind, descend into memory
I remember the sound that their bodies made
As these gods of war were split in two before my eyes
And I can’t save them all or speak of peace
The words that were ripped from my mouth
Echo blind in the moonlit sky as though
All the phrases know no bounds, no confines
Malice consuming
Though my hands are shaking
I slay them all with my hands
Just to put my soul at ease and rest
Through the violence I have seen
I’ve found a new understanding
Of how easily we can be broken
Through all these years
I’ve remained so silent
When I’m not strong enough
To run through the fire
Where the darkness lives on In every moment here
They’re taking my hand
I’ll scream it out forever in death decide
Through all these years
I’ve remained so silent
When I’m not strong enough
To run through the fire
This is not compassion I seek
Words that become the essence of the anger I felt
Won’t fade with time and decide
When life has ceased to set me free
I remain trapped inside the body of a broken man
And only here will waste away
With nothing but my memories to guide
Through the darkness of my mind
Will I find the answers to Shine new light on my shattered world
And leave this earth behind
And only I know why
The pain that lasts a lifetimes
Will I be saved? Set free from life?
Songtekstvertaling
Door de spiegel
Ik zag in stilte hoe we afbrokkelden.
Als as in een briesje valt uit elkaar
Bot en vlees, tot stof gereduceerd, ligt voor me op dit moment. Ik wist dat ik voor altijd veranderd was.
Onheilige passie voor het grote verlies van de mens werd ons vandaag aangeboden.
Terwijl onze angst stroomde als regen, opmerkend op mijn verval
Moge de kwelling waar ik nu doorheen leef, echo door de eeuwigheid
Zing zijn lied in mijn geest, Daal af in het geheugen
Ik herinner me het geluid dat hun lichamen maakten.
Zoals deze oorlogsgoden in tweeën werden gesplitst voor mijn ogen.
En ik kan ze niet allemaal redden of over vrede spreken.
De woorden die uit mijn mond werden gerukt
Echo blind in de maanverlichte hemel alsof
Alle zinnen kennen geen grenzen, geen grenzen
Kwaadwillig consumeren
Hoewel mijn handen trillen
Ik dood ze allemaal met mijn handen.
Om mijn ziel gerust te stellen en te rusten
Door het geweld dat ik heb gezien
Ik heb een nieuw begrip gevonden.
Hoe makkelijk we kunnen breken
Door al die jaren heen
Ik ben zo stil gebleven.
Als ik niet sterk genoeg ben
Om door het vuur te rennen
Waar de duisternis voortleeft in elk moment hier
Ze nemen mijn hand.
Ik schreeuw het uit voor altijd in de dood beslis
Door al die jaren heen
Ik ben zo stil gebleven.
Als ik niet sterk genoeg ben
Om door het vuur te rennen
Dit is geen mededogen.
Woorden die de essentie worden van de woede die ik voelde.
Zal niet vervagen met de tijd en beslissen
Als het leven me niet meer bevrijdt
Ik blijf gevangen in het lichaam van een gebroken man.
En alleen hier zal wegkwijnen
Met niets anders dan mijn herinneringen om te leiden
Door de duisternis van mijn geest
Zal ik de antwoorden vinden om nieuw licht te schijnen op mijn verbrijzelde wereld
En laat deze aarde achter
En alleen Ik weet waarom.
De pijn die een leven lang duurt
Word ik gered? Bevrijd van het leven?