Epicurean — Lithograph songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lithograph" van Epicurean.
Songteksten
I’ve felt this presence for a lifetime
And if you keep your silence I promise to close my eyes
These days can’t be undone but one day
You’ll understand why I turned away
All I ever wanted to become more than a vision of I Yet in these moments I’ll be defined
Language constructs of my decline
And still I feel nothing
I’ve gone where death cannot follow
And within these words be born again
Will I see our temple left in ruins
In the absence of love?
Though my intentions still remain
I’ve severed my ties
And I will pull you out from shelter
To stand within the fire
And in passing you’ll realize the point, the cause
At which my rage can know no bounds
I’ve felt this presence for a lifetime
If you keep your silence I promise to close my eyes
These days can’t be undone, but one day
You’ll understand why I turned away
And I have not lost my way
Return in the shadows of our last day
I have not lost my way
Return in the shadows of our last day
I have looked upon the distance
And rely beyond my vision
I have given more than I can stand and I still remain
Until the bitter end when I stand before you
Now it is this in which I endure to see her face
In this life or the next, whenever I find my place
It’s in the veins of my design
And still I feel nothing
I’ve gone where death cannot follow
And within these words be born again
And I have not lost my way
Return in the shadows of our last day
I have not lost my way
Return in the shadows of our last day
I feel my focus, stray off this distance of me Is it still my face hidden behind the mask where I?
Songtekstvertaling
Ik voel deze aanwezigheid al mijn hele leven.
En als je je mond houdt ... beloof ik mijn ogen te sluiten.
Deze dagen kunnen niet ongedaan worden gemaakt maar op een dag
Je zult begrijpen waarom ik me afwendde.
Alles wat ik ooit wilde worden, meer dan een visioen van mezelf. maar op deze momenten zal Ik worden gedefinieerd.
Taalconstructies van mijn verval
En toch voel ik niets.
Ik ben gegaan waar de dood niet kan volgen
En in deze woorden zal wedergeboren worden.
Zal ik onze tempel in puin zien liggen?
In afwezigheid van liefde?
Hoewel mijn intenties nog steeds bestaan
Ik heb mijn banden verbroken.
En Ik zal je uit de schuilplaats halen.
Om in het vuur te staan
En in het voorbijgaan besef je het punt, de oorzaak
Waar mijn woede geen grenzen kent
Ik voel deze aanwezigheid al mijn hele leven.
Als je je mond houdt, beloof ik mijn ogen te sluiten.
Deze dagen kunnen niet ongedaan worden gemaakt, maar op een dag
Je zult begrijpen waarom ik me afwendde.
En ik ben de weg niet kwijt.
Terug in de schaduw van onze laatste dag
Ik ben de weg niet kwijt.
Terug in de schaduw van onze laatste dag
Ik heb naar de afstand gekeken
En vertrouw verder dan mijn visie
Ik heb meer gegeven dan ik kan verdragen en ik blijf nog steeds
Tot het bittere einde als ik voor je sta
Nu is het dit waarin ik het verdraag om haar gezicht te zien.
In dit leven of het volgende, wanneer ik mijn plaats vind
Het zit in de aderen van mijn ontwerp.
En toch voel ik niets.
Ik ben gegaan waar de dood niet kan volgen
En in deze woorden zal wedergeboren worden.
En ik ben de weg niet kwijt.
Terug in de schaduw van onze laatste dag
Ik ben de weg niet kwijt.
Terug in de schaduw van onze laatste dag
Ik voel mijn focus, verdwaal van deze afstand van mij Is het nog steeds mijn gezicht verborgen achter het masker waar ik ben?