Enthral — Prophecies of the Dying - Part II songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Prophecies of the Dying - Part II" van Enthral.
Songteksten
Here all alone I sow the seeds of sadness
For only me to reap
For the ache I fell in my heart is far too strong
For any man to bear
Moonlight drank the tears of my grieving sorrow
And for those who cursed me on my path beyond sanity
They all became my shadow…
For I entered their hearts like the serpent entered paradise.
The smell of flowers dead witnessing the birth of my death
My body covered by black flies tearing my soul apart…
Cursed by harsh words spitting from a cleft tongue
Hurts like mad dogs tearing at my flesh
Bleeding memories so painful to remember that I cannot rest
Flowing like a dark river of sin…
O’how I try to be among them all
But I’m so afraid
For I have seen what their eyes cannot see…
Innocence ripped away at the proclaim of its birth
All human dignity has been torn away
— Their stinking breath
And their need of playing the role performing (their) lifeless
Acts in honour of their worthless god…
I am waiting for the day
When the sun will burn our selfish dreams to ashes grey
Only then will we see what we all have become…
Passionate dreams…
Driven by despair Do I live in death?
Your feeble cries echo like sweet music in my ears
A tragic symphony where I find pleasure…
I will cleanse your soul with my blood so that all loveless
Beauty may wither
With me…
What is this touch of a nocturnal sphere I feel caressing me?
I wear your hidden shadow wherever I may wander…
I bear the mask of the face of death
A dark reflection of what is surrounding us
But still they spit me in the face
And curse the ground on which I walk
Pouring salt into my wounds -A plague never ending
I turn and walk away
With bitter tears in my eyes…
Now this mighty beast has awakened
Troubled waters, once of purest innocence, to wash over the land
Rivers of madness boiling with blood
— Hatred and poison to nourish the ground
None shall survive, in floods of sin we drown…
Then, with the pride we throw away their masks of beauty
The painful writings in the skin so pale
Telling us they suffer the same wounds as we do…
This love never dies
Songtekstvertaling
Hier, helemaal alleen, zaai ik de zaden van verdriet.
Alleen Ik kan oogsten.
Want de pijn die ik in mijn hart viel is veel te sterk
Voor elke man om te dragen
Moonlight dronk de tranen van mijn verdriet
En voor degenen die Mij vervloekten op mijn pad voorbij gezond verstand
Ze werden allemaal mijn schaduw.…
Want ik ging hun harten binnen als de slang ging het paradijs binnen.
De geur van dode bloemen getuige van de geboorte van mijn dood
Mijn lichaam bedekt met zwarte vliegen verscheurt mijn ziel…
Vervloekt door harde woorden die uit een gespleten tong spuwen.
Het doet pijn als dolle honden die mijn vlees verscheuren.
Bloedende herinneringen zo pijnlijk om te onthouden dat ik niet kan rusten
Stromend als een donkere rivier van zonde…
O ' how I try to be among them all
Maar ik ben zo bang.
Want Ik heb gezien wat hun ogen niet kunnen zien…
Onschuld weggerukt bij de geboorte
Alle menselijke waardigheid is weggerukt
- Hun stinkende adem
En hun behoefte aan het spelen van de rol die het uitvoeren (hun) levenloos
Doet ter ere van hun waardeloze god.…
Ik wacht op de dag
Wanneer de zon onze egoïstische dromen zal verbranden tot as grijs
Alleen dan zullen we zien wat we allemaal zijn geworden.…
Gepassioneerde dromen…
Gedreven door wanhoop leef ik in de dood?
Je zwakke kreten echo als zoete muziek in mijn oren
Een tragische symfonie waar ik plezier vind…
Ik zal je ziel reinigen met mijn bloed zodat alle liefdeloze
Beauty may witherder
Met mij…
Wat is die aanraking van een nachtelijke bol die ik voel strelen?
Ik draag je verborgen schaduw waar ik ook mag zwerven…
Ik draag het masker van het gezicht des doods
Een donkere reflectie van wat ons omringt.
Maar toch spugen ze me in m ' n gezicht.
En vervloek de grond waarop ik loop
Zout in mijn wonden gieten - een plaag die nooit eindigt
Ik draai me om en loop weg.
Met bittere tranen in mijn ogen…
Nu is dit machtige beest ontwaakt.
Troubled waters, ooit van zuiverste onschuld, om over het land te spoelen
Rivieren van waanzin, kokend met bloed.
- Haat en vergif om de grond te voeden
Niemand zal overleven, in vloed van zonde verdrinken we.…
Dan, met de trots gooien we hun maskers van schoonheid weg
De pijnlijke geschriften in de huid zo bleek
Ons vertellen dat ze dezelfde wonden hebben als wij.…
Deze liefde sterft nooit.