Enterprise Earth — Kiss of the Recluse songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Kiss of the Recluse" van Enterprise Earth.
Songteksten
Standing in the rain, pushing through the crowd. Watching them scrape up pieces
of your brain.
A world without you will never be the same. You left the pain behind.
Memories of you playing in my mind. Your body will rot.
Pretending you’re asleep beneath the earth, buried in a pretty box as if your
corpse had any worth.
They call it the coward’s way out, I call it courage.
Lifting up the sheet for the coroner, I can’t recognize you anymore.
But I still think that you’re gorgeous, I still think that you’re gorgeous.
Your reconstructed face. Pity, such beauty went to a putrid waste.
The smell of death fuming from your rotting mouth.
The tracks of stitches running underneath your blouse.
I hope that you’re watching this as I give you one last kiss farewell,
we’ll meet again in hell.
No matter how deep you fall, I will hear your call. Nothing can stand between
us nothing at all.
Burning slowly forever, at least we’re together, hold my hand and close your
eyes.
Don’t be afraid, everyone dies, your body will rot.
Pretending you’re asleep beneath the earth, buried in a pretty box as if your
corpse had any worth.
They call it the coward’s way out, I call it courage.
I still think you’re gorgeous, the amber flames lick your tortured face.
Our bodies melt.
I still think you’re gorgeous, the amber flames lick your tortured face.
Our bodies melt, and then interlace.
Songtekstvertaling
In de regen staan, door de menigte duwen. Kijken hoe ze stukjes opkrassen.
van je hersenen.
Een wereld zonder jou zal nooit meer hetzelfde zijn. Je liet de pijn achter.
Herinneringen aan jou die in mijn gedachten speelt. Je lichaam zal rotten.
Doen alsof je slaapt onder de aarde, begraven in een mooie doos alsof je
het lijk had waarde.
Ze noemen het de laffe uitweg, ik noem het moed.
Ik kan je niet meer herkennen.
Maar ik vind je nog steeds prachtig, Ik vind je nog steeds prachtig.
Je gereconstrueerde gezicht. Jammer, zo ' n schoonheid ging verloren.
De geur van de dood die uit je rottende mond komt.
De sporen van hechtingen die onder je blouse lopen.
Ik hoop dat je dit ziet terwijl ik je een laatste afscheidskus geef.,
we zien elkaar weer in de hel.
Hoe diep je ook valt, Ik zal je oproep horen. Niets kan er tussen staan.
wij helemaal niets.
Langzaam branden voor altijd, we zijn tenminste samen, hou mijn hand vast en sluit je
oog.
Wees niet bang, iedereen sterft, je lichaam zal rotten.
Doen alsof je slaapt onder de aarde, begraven in een mooie doos alsof je
het lijk had waarde.
Ze noemen het de laffe uitweg, ik noem het moed.
Ik vind je nog steeds prachtig, de amber flames likken je gekwelde gezicht.
Onze lichamen smelten.
Ik vind je nog steeds prachtig, de amber flames likken je gekwelde gezicht.
Onze lichamen smelten, en dan vervlochten.