Ensiferum — Windrider songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Windrider" van Ensiferum.
Songteksten
He appears from the mists of a dismal lake
and the sky crumbles as he flies through the dimensions alone
The night has laid a cape on his shoulders
and with a grin on his face he attacks with his loyal soldiers, into the unknown
There’s no place for him in this world, and no ties
and all this hate and grief unite in his mind
Windrider — seeks freedom with vengeance on his mind
to escape from the crimson skygrave and fly away
Windrider — is waiting for the final day
when he’ll be released from the shackles of a slave
In the eye of the storm he rides with jaded memories of his life
as the fires are dancing colorfully, he is struggling to survive
Trapped in a maze, can’t get away, what have you became now
Take the hammer of the elders and crush your way out
His presence is shaking the land
as he stands at the mountain peak
His instincts are getting weak,
but there is still hunger in his eyes, that keeps him alive
He wears the mask of the hunted
Arts of light for him have been granted
He lives in the fragments of time
waiting for his time to die
…Windrider…
Songtekstvertaling
Hij verschijnt uit de mist van een somber meer.
en de hemel stort in als hij alleen door de dimensies vliegt.
De nacht heeft een cape op zijn schouders gelegd
en met een grijns op zijn gezicht valt hij aan met zijn trouwe soldaten, in het onbekende.
Er is geen plaats voor hem in deze wereld, en geen banden
en al deze haat en verdriet verenigen zich in zijn geest
Windrider zoekt vrijheid met wraak in zijn hoofd
om te ontsnappen aan de crimson skygrave en weg te vliegen
Windrider-wacht op de laatste dag
wanneer hij bevrijd wordt van de ketenen van een slaaf
In het oog van de storm rijdt hij met afgestompte herinneringen van zijn leven
terwijl de vuren kleurrijk dansen, worstelt hij om te overleven.
Gevangen in een doolhof, kan niet weg, wat ben je nu geworden
Pak de hamer van de ouderen en verpletter je weg naar buiten.
Zijn aanwezigheid beeft het land.
zoals hij staat op de bergtop
Zijn instincten worden zwak.,
maar er is nog steeds honger in zijn ogen, die hem in leven houdt
Hij draagt het masker van de opgejaagde
De kunst van het licht voor hem is toegekend.
Hij leeft in de fragmenten van de tijd.
wachtend op zijn dood.
... Windrider…