Enrico Ruggeri — Senza Terra songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Senza Terra" van Enrico Ruggeri.
Songteksten
Non sono stato mai in un ristorante;
al cinema o a ballare,
non sono stato mai.
Il mare io l’ho visto solamente
illuminato a giorno dai mortai.
La notte quando ho freddo stringo forte
la donna che non guardo
in faccia quasi più,
ma quando camminiamo nel silenzio
io ascolto più in su.
Scende l’orizzonte sulla valle;
figli senza casa sulle nostre spalle,
figli di una terra che non c'è,
figli come me, soli come me.
Scende l’orizzonte sulla valle ancora.
In questo lungo viaggio verso il niente,
avessi una speranza
magari pregherei.
E intanto quei soldati d’occidente
stanno commemorando i loro eroi.
Il vento che trasporta una canzone
che parte dal passato,
lontana litania,
sorvola questo lento carrozzone
e poi scivola.
Scende l’orizzonte sulle tende,
fredda quella mano che la notte scende;
porta la carezza dell’addio.
Resto solo io, resto solo io.
Scende l’orizzonte sulle tende
senza Dio.
Il mondo ci abbandona
dentro a un mare di domande;
la voce è ancora buona
ma nessuno ci risponde.
La strada è ancora fuori dalle carte,
non sappiamo dove và;
l’ultima luce verrà.
Scende l’orizzonte sulla valle;
figli senza casa sulle nostre spalle,
figli di una terra che non c'è,
figli come me, soli come me.
Scende l’orizzonte sulla valle ancora.
Scende l’orizzonte sulla valle,
scende l’orizzonte sulla valle ancora. (2 volte)
Songtekstvertaling
Ik ben nog nooit in een restaurant geweest.;
naar de film of om te dansen,
Dat ben ik nooit geweest.
De zee die ik alleen heb gezien
verlicht door mortieren.
'S nachts als ik het koud heb knijp ik hard
de vrouw waar ik niet naar kijk
in het gezicht bijna meer,
maar als we in stilte lopen
Ik luister hoger.
De horizon daalt af in de vallei;
dakloze kinderen op onze schouders,
kinderen van een land dat er niet is,
kinderen zoals ik, alleen zoals ik.
De horizon daalt weer over de vallei.
Op deze lange reis naar niets,
heb een hoop
misschien zou ik bidden.
En ondertussen die soldaten uit het Westen
ze herdenken hun helden.
De wind draagt een lied
vanaf het verleden,
verre litanie,
vlieg over deze langzame koets.
en dan glijdt het uit.
De horizon daalt neer op de tenten,
koud die hand die nacht daalt neer;
breng de afscheids streling.
Ik ben het maar, ik ben het maar.
De horizon daalt neer op de tenten
zonder God.
De wereld laat ons in de steek.
in een zee van vragen;
de stem is nog steeds goed
maar niemand neemt op.
De weg is nog steeds van de kaart.,
we weten niet waar hij heen gaat.;
Het Laatste licht zal komen.
De horizon daalt af in de vallei;
dakloze kinderen op onze schouders,
kinderen van een land dat er niet is,
kinderen zoals ik, alleen zoals ik.
De horizon daalt weer over de vallei.
De horizon daalt af in de vallei,
de horizon daalt weer over de vallei. (2 keer)