Enrico Ruggeri — Il portiere di notte songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il portiere di notte" van Enrico Ruggeri.
Songteksten
Vanno via, e non tornano più
non danno neanche il tempo di chiamarli.
E non lasciano niente
non scrivono dietro il mittente
e nelle stanze trovo solo luci spente.
Sapeste che pena per chi organizza la scena
restare dietro al banco come un cane
con la sua catena
E lei che viene spesso a notte fonda
è così bella, è quasi sempre bionda
è lei che cambia sempre cavaliere
e mi parla soltanto quando chiede da bere.
Ma la porterò via
e lei mi seguirà
prenoterò le camere
in tutte le città
la porterò lontano
per non lasciarla più
la porterò nel vento
e se possibile più su e quando ci sorprenderà l’inverno
non sarò più portiere in questo albergo.
Sapeste che male quando la vedo entrare
non la posso guardare senza immaginare.
Ma è lei che non immagina per niente
cosa darei per esserle presente
ma lei non vede e allora parlo piano
con la sua forma in un asciugamano.
Ma la porterò via
non l’abbandonerò
la renderò partecipe
di tutto ciò che ho la porterò lontano
per non lasciarla mai
e mi dirà «ti voglio
per quello che mi dai».
E quando insieme prenderemo il largo
non sarò più portiere in questo albergo
e insieme dentro al buio che ci inghiotte
non sarò più il portiere della notte.
Songtekstvertaling
Ze gaan weg en komen nooit meer terug.
ze geven je niet eens de tijd om ze te bellen.
En ze laten niets achter.
ze schrijven niet achter de afzender
en alles wat ik in de kamers vind zijn lichten uit.
Weet je wat jammer is voor degenen die de scène organiseren?
achter de bank staan als een hond
met zijn ketting
En ze komt vaak midden in de nacht
ze is zo mooi, ze is bijna altijd blond.
zij verandert altijd van Ridder.
en hij praat alleen met me als hij om een drankje vraagt.
Maar ik neem haar mee.
en ze zal me volgen
Ik boek De kamers.
in alle steden
Ik neem haar mee.
om haar nooit meer te verlaten.
Ik neem haar mee in de wind.
en indien mogelijk meer over en wanneer zal de winter ons verrassen
Ik ben geen portier meer in dit hotel.
Wist je hoe erg het was toen ik haar zag binnenkomen?
Ik kan niet naar haar kijken zonder het me voor te stellen.
Maar zij is het die zich helemaal niet voorstelt
wat zou ik geven om aanwezig te zijn?
maar ze ziet het niet en dus spreek ik langzaam.
met zijn vorm in een handdoek.
Maar ik neem haar mee.
Ik laat haar niet in de steek.
Ik maak er deel van uit.
van alles wat ik heb, neem ik je mee.
om haar nooit te verlaten
en hij zal zeggen, " Ik wil jou
voor wat je me geeft."
En als we samen vertrekken
Ik zal geen portier meer zijn in dit hotel.
en samen in het donker dat ons verzwelgt
Ik ben geen nachtportier meer.