Enrico Ruggeri — Aspettando i superuomini songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Aspettando i superuomini" van Enrico Ruggeri.
Songteksten
L’uomo è una fune sospesa nel vuoto
la sua transizione è un estremo tramonto
e l’ultimo uomo è una goccia che cade
sui miseri mali del mondo
guarda i fedeli di tutte le fedi
e greggi e pastori che cercano pane
ma intanto prepara l’attacco finale
la bestia furiosa per fame
e il mondo è un eterno imperfetto sistema
col suo ordinamento per nulla celeste
l’orgoglio malato, denaro, potere
le mani che tagliano teste
nel magma bollente di corpi feriti
che chiedono ancora perdono
li senti gridare li senti perduti
nel vento già sibila il suono
aspettando i superuomini
aspettando i superuomini
chi sa stare solo
è padrone della vita
chi sa andare solo
è il signore della vita
l’uomo è un incrocio tra il nulla e l’immenso
un essere debole eppure pensante
è un bipide implume — diceva Platone
dotato di cuore pulsante
oggi percorre tappeti di stelle
e domani è nel fango con tutta la faccia
e mentre precipita guarda nel cielo
non lascia la minima traccia
aspettando i i superuomini
aspettando i superuomini
chi sa stare solo
è padrone della vita
chi sa andare solo
è signore della vita
calmo è il fondo del mio mare,
il mio volto è ancora oscuro
la potenza si fa grazia,
traccia lenta il suo futuro
è la maschera di Dio,
è l’eterna giovinezza
è il candore e la bellezza
calmo è il fondo del mio mare
e il mio spirito già vola
tra i frammenti di domani,
una voce ci consola
forse è l’opera di Dio
e ci sfiora una carezza
è dolore e tenerezza
aspettando i superuomini
aspettando i superuomini
chi sa stare solo
è padrone della vita
chi sa andare solo
è signore della vita
aspettando i superuomini
aspettando i superuomini
Songtekstvertaling
De mens is een touw opgehangen in de leegte.
de overgang is een extreme zonsondergang.
en de laatste Man is een druppel die valt
over de ellendige zonden van de wereld
kijk naar de gelovigen van alle geloven
en vee en schaapherders die brood zoeken.
maar bereid ondertussen de laatste aanval voor.
Het beest woedend van de honger
en de wereld is een eeuwig imperfect systeem.
met zijn bevel voor niets hemels
de zieke trots, geld, macht
handen die koppen snijden
in het kokende magma van gewonde lichamen
die nog steeds om vergeving vraagt
je hoort ze schreeuwen, je hoort ze verloren gaan.
in de wind Siss het geluid al
wachten op de supermannen
wachten op de supermannen
wie weet hoe alleen te zijn
hij is meester van het leven.
wie weet hoe alleen te gaan
hij is de Heer van het leven.
de mens is een kruising tussen niets en het immense.
een zwak maar denkend wezen
het is een bipid implume-said Plato
uitgerust met pulserend hart
vandaag loopt hij door tapijten van sterren
en morgen zit hij in de modder met al zijn gezicht
en als het valt kijk dan in de lucht
laat geen spoor achter
wachten op de supermannen
wachten op de supermannen
wie weet hoe alleen te zijn
hij is meester van het leven.
wie weet hoe alleen te gaan
hij is de Heer van het leven.
rust is de bodem van mijn zee,
mijn gezicht is nog donker.
macht wordt genade.,
langzaam je toekomst volgen
het is het masker van God.,
het is eeuwige jeugd.
het is witheid en schoonheid
rust is de bodem van mijn zee
en mijn geest vliegt al
tussen de fragmenten van morgen,
een stem troost ons
misschien is het het werk van God.
en daar komt een streling
is pijn en gevoeligheid
wachten op de supermannen
wachten op de supermannen
wie weet hoe alleen te zijn
hij is meester van het leven.
wie weet hoe alleen te gaan
hij is de Heer van het leven.
wachten op de supermannen
wachten op de supermannen