Enrico Nascimbeni — Oltre Quel Confine songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Oltre Quel Confine" van Enrico Nascimbeni.
Songteksten
Ci ritroveremo o forse no Tu magari avrai i capelli bianchi
Che bello che sara' stringere i tuoi fianchi
Rivivremo estati di cicale
Grilli in casa e far l’amore
Fino a farci quasi male
Toglieremo il senso a questo tempo
Che non ci ha piu' dato il tempo
Di capire, di tornare
Oltre quel confine non lo so Si che ti ho cercata, come no?
Ti ho cercata tutta la mia vita
E ora sei una foto tra dita
Ora sono un uomo disarmato
Il fucile l’ho scordato
Dentro un fiume di parole
Scrivo ma non c’e' piu' il sentimento
Solo il grande pentimento
Non ho mai saputo amare di vero amore
Guarda che bella la notte, che splendida notte, che dolce e' la notte
Guardami ancora negli occhi, ancora un momento, almeno un momento.
Guarda che bella sei ancora, sei bella di luna, sei bella di mare
Resta, sta ferma un secondo, mi resta un secondo, e poi devo andare.
dove non lo so.
Oltre quel confine non lo so Ci ritroveremo o forse no Saro' vecchio e pure rimbambito
E tremero' sfiorandoti con un dito
E con quel dito scrivo sulla neve
Un ti amo lieve lieve
Mentre il bianco ci scolora
Guarda come e' corta la distanza
Tra vita e quella stanza
Dove tutto sa di assenza e presenza.
Guarda che bella la notte, che splendida notte, che dolce e' la notte
Guardami ancora negli occhi, ancora un momento, almeno un momento.
Guarda che bella sei ancora, sei bella di luna, sei bella di mare
Resta, sta ferma un secondo, mi resta un secondo, e poi devo andare .dove?
io si che lo so.
(Grazie ad anna per questo testo)
Songtekstvertaling
Misschien heb je wit haar.
Hoe leuk zal het zijn om je heupen te strelen
We herbeleven cicada zomers
Krekels thuis en vrijen
Om ons bijna pijn te doen.
We zullen het begrijpen op dit moment.
Dat gaf ons geen tijd meer.
Om te begrijpen, om terug te keren
Ik weet niet of ik je zocht.
Ik heb mijn hele leven naar je gezocht.
En nu ben je een foto tussen de vingers
Nu ben ik ongewapend.
Ik ben het pistool vergeten.
In een rivier van woorden
Ik schrijf maar er is geen gevoel meer
Alleen de meest berouwvolle.
Ik wist nooit hoe ik van ware liefde moest houden.
Kijk wat een mooie nacht, wat een mooie nacht, wat een mooie nacht
Kijk me in de ogen, nog één moment, tenminste één moment.
Kijk hoe mooi je nog bent, je bent mooi van de maan, Je bent mooi van de zee
Blijf, blijf even, Ik heb even, en dan moet ik gaan.
waar ik geen idee heb.
Over de grens Weet ik niet of we elkaar zullen ontmoeten of misschien niet Ik zal oud zijn en Ik zal een puinhoop zijn
En ik schud met een vinger
En met die vinger schrijf ik op de sneeuw
A I love you Mild Mild Mild
Terwijl witte verkleurt ons
Kijk hoe kort de afstand is
Tussen het leven en die kamer
Waar alles weet van afwezigheid en aanwezigheid.
Kijk wat een mooie nacht, wat een mooie nacht, wat een mooie nacht
Kijk me in de ogen, nog één moment, tenminste één moment.
Kijk hoe mooi je nog bent, je bent mooi van de maan, Je bent mooi van de zee
Blijf, blijf even, Ik heb even, en dan moet ik gaan .Waar?
Dat Weet ik.
(Dank aan anna voor deze tekst)