Ennio Rega — Il camminatore songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il camminatore" van Ennio Rega.
Songteksten
Cammino cammino cammino a una certa angolazione un debole
sole riflesso dalla terra illumina la zona oscurata della luna
Vetrine su ghiaccio d’asfalto per vedere per capire
quando si cammina si entra in una disciplina
Certi posti sono quello che sono perché vivono nel mio abbandono
è lì dove ogni mia paura scompare nella mia misura
Nella mia inclinazione d’autore in cui vado
vivo di percezioni segrete e sconcertanti per questo
Più che arrivare mi piacciono i posti di passaggio
dove mentre penso a una cosa ne arriva un’altra
Un campo irregolare mi spinge a cambiar sempre rotta
per non finir steso al suolo
E' resistenza tutto avviene al massimo dell’assenza Per qualche istante non
riconosco chi mi sta accanto
l’identità dell’altro sparisce e di conseguenza dubito della mia
E' disordine che detesta l’ordine la notte cala l’orologio suona
ogni campana ha la sua tonalità la strada è un quaderno
Sulla pagina scritta si riflette di più
Un campo irregolare mi spinge a cambiar sempre rotta
per non finir steso al suolo
E' resistenza tutto avviene al massimo dell’assenza
La mia libertà non è eterna
ma vuole vivere per forza come se lo fosse
il mio orizzonte è in ogni sua deriva
sulle labbra delle stelle che baciano la riva
Un campo irregolare
(Grazie a emanuele per questo testo)
Songtekstvertaling
Ik loop ik loop ik loop onder een bepaalde hoek een zwakke
de zon die door de Aarde wordt gereflecteerd verlicht het donkere gedeelte van de maan.
Etalages op asfaltijs om te begrijpen
als je loopt, voer je een discipline in.
Sommige plaatsen zijn wat ze zijn omdat ze leven in mijn verlatenheid.
daar verdwijnt al mijn angst naar mijn maatstaven.
In de zin van mijn Auteur waar ik heen ga
Ik leef van geheime en verbijsterende percepties hiervoor.
Meer dan aankomen ik hou van de plaatsen van doorgang
waar als ik aan het een denk komt het ander
Een onregelmatig veld duwt me om altijd van koers te veranderen.
niet om op de grond te liggen
En ' verzet alles gebeurt op het maximum van afwezigheid voor een paar ogenblikken niet
Ik weet wie er naast me staat.
de identiteit van de ander verdwijnt en daarom twijfel ik aan mijn
Het is wanorde die de orde verafschuwt de nacht valt de klok rinkelt
elke bel heeft zijn eigen Toon de weg is een notebook
Op de Geschreven pagina wordt meer weergegeven
Een onregelmatig veld duwt me om altijd van koers te veranderen.
niet om op de grond te liggen
En ' verzet alles gebeurt op het maximum van afwezigheid
Mijn vrijheid is niet eeuwig.
maar hij wil leven zoals hij is.
mijn horizon is in elke drift.
op de lippen van de sterren die de kust kussen
Een onregelmatig veld
(Dank aan emanuele voor deze tekst)