Enjambre — Cobarde songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cobarde" van Enjambre.

Songteksten

Podría esperarte una eternidad
Mientras bebo vino con la señora adversidad
A quién como le gusta alegar
Sin afán de algún punto llegar
Lo de ella es algo serio
Esperó en cautiverio
Envidia del asfalto donde dan paso tus pies
Envidia del destino a donde ves
Envida de la ropa que le da abrigo a tu piel
Envidia del clima que te ampara y te es cruel
Envidia de la gente que te puede mirar
Y de los que te pueden escuchar
Envidia si compartes tus momentos
Envidia de esos cuerpos que inhalan desaliento
Que tu exhalas y al toparte no admiran la más grande maravilla
La adversidad se ahorca con sus necias palabras
Muere y resucita
Y yo vuelvo a escucharlas
Mientras no se vayan no te veré
Mientras tú no vengas yo no iré
Podría irme y me detengo
Veo como te voy perdiendo
Envidia del asfalto donde dan paso tus pies
Envidia del destino a donde ves
Envida de la ropa que le da abrigo a tu piel
Envidia del clima que te ampara y te es cruel
Envidia de la gente que te puede mirar
Y de los que te pueden escuchar
Envidia si compartes tus momentos
Envidia de esos cuerpos que inhalan desaliento
Que tu exhalas y al toparte no admiran…
¡La más grande maravilla!

Songtekstvertaling

Ik kan eeuwig wachten.
Terwijl ik wijn drink met Mrs tegenslag.
Die graag ruziën
Zonder verlangen om een punt te bereiken
Ze meent het.
Hij wachtte in gevangenschap.
Afgunst van het asfalt waar je voeten wijken
Afgunst van het lot waar je ziet
Stuur kleren die je huid een jas geven
Afgunst van het klimaat dat je beschermt en wreed voor je is
Afgunst van mensen die naar je kunnen kijken
En zij die je kunnen horen
Afgunst als je je momenten deelt
Afgunst van de lichamen die ontmoediging inademen
Dat je uitblaast en als je ze tegenkomt, bewonder dan niet het grootste wonder.
Tegenspoed hangt samen met zijn dwaze woorden.
Sterft en herrijst
En ik hoor ze weer.
Zolang ze niet weggaan, zie ik je niet.
Zolang je niet komt, ga ik niet.
Ik kan weggaan en stoppen.
Ik snap dat ik je kwijtraak.
Afgunst van het asfalt waar je voeten wijken
Afgunst van het lot waar je ziet
Stuur kleren die je huid een jas geven
Afgunst van het klimaat dat je beschermt en wreed voor je is
Afgunst van mensen die naar je kunnen kijken
En zij die je kunnen horen
Afgunst als je je momenten deelt
Afgunst van de lichamen die ontmoediging inademen
Dat je uitademt en dat je geen wonder tegenkomt…
Het grootste wonder!