Engerling — Mama Wilson songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mama Wilson" van Engerling.
Songteksten
Alan Wilson war ein Blues-Sänger und spielte Mundy.
Alan Wilson ist tot.
In unserem Blues erzählt seine Mutter aus seinem Leben:
Mama Wilson, gute alte Ma Mama Wilson, gute alte Ma Erzähl mir was von Alan und seiner schwarzen Pein
Des Efeus schwere Wellen bedecken sein Gebein
Mama Wilson, wo mag Al jetzt sein
Mama Wilson, gute alte Ma Mama Wilson, gute alte Ma Als ich Alan hörte, da schlief ich nachts nicht ein
Ein Mensch, der solch ein Horn bläst,
kann doch kein Mensch nicht sein
Mama Wilson, kann doch kein Mensch nicht sein
Uns als der Al noch jung war, da zog er vor die Stadt
Und spielte mit den Schwarzen, denn die Weißen war' n ihm satt
Er hasste weißen Walzer und Marschmusik, vor Zorn
blies er mit rotem Schädel Boogie Woogie in sein Horn
Mama Wilson, nicht böse sein
Mama Wilson, den Boogie blies er in uns rein
Mama Wilson, gute alte Ma Mama Wilson, gute alte Ma Lass den Trauermarsch, Al ist nicht mehr da
Hör seinen Boogie, dann ist Al dir nah
Und als der Al dann groß war, da blieb er nicht zu Haus
Er zog mit seiner heißen Band zum Tor hinaus
Sein Bild stand in der Zeitung, hab’s lange angeschaut
's Gesicht war voller Narben, er hat 'ner Frau vertraut
Da zog er in den Wald, spielte Boogie ganz allein
Der Körper lag im Moos, der Kopf auf einem Stein
Frag mich bitte nicht: Warum wollt' er alleine sein?
Ich konnt' ihn auch nicht fragen, ich bekam den Totenschein
Mama Wilson, Al, Junge, wo magst du sein…
Alan Wilson, Alan Wilson, Alan Wilson, wo magst du sein…
Ich weiß, der Himmel ist dir ein Graus
Denn Petrus spuckt nur Harfen, keine Hörner aus
Der Boogie ist die Hölle, dem Himmel ist er Pein
Und trotzdem hoff ich, Al, Du magst im Himmel sein
Songtekstvertaling
Alan Wilson was blueszanger en speelde Mundy.
Alan Wilson is dood.
In onze Blues vertelt zijn moeder ons over zijn leven. :
Mama Wilson, goede oude Ma Mama Wilson, goede oude ma vertel me over Alan en zijn zwarte pijn
Ivy ' s zware golven bedekken zijn botten.
Mama Wilson, waar is Al nu?
Mama Wilson, goede oude Ma Mama Wilson, goede oude Ma toen ik Alan hoorde, ik viel ' s nachts niet in slaap
Een man die zo ' n Hoorn blaast,
kan geen mens dat niet zijn
Mama Wilson, niemand kan dat niet zijn.
Toen Al nog jong was, verhuisde hij voor de stad.
En speelde met de zwarten, omdat de blanken hem zat waren.
Hij haatte witte walsen en marcherende muziek, in woede.
hij blies Boogie Woogie in zijn hoorn met een rode schedel.
Mama Wilson, wees niet boos.
Mama Wilson, de Boogie die hij in ons blies.
Mama Wilson, goede oude Ma Mama Wilson, goede oude ma verlaat de begrafenismars, Al is er niet meer
Luister naar zijn Boogie, dan is Al dicht bij je.
En toen de Al groot was, bleef hij niet thuis.
Hij ging naar de poort met zijn hete Band.
Zijn foto stond in de krant, Ik heb er lang naar gekeken.
zijn gezicht zat vol littekens, hij vertrouwde een vrouw
Toen verhuisde hij naar het bos, speelde Boogie helemaal alleen
Het lichaam lag in het mos, het hoofd op een steen
Vraag me alsjeblieft niet waarom hij alleen wil zijn.
Ik kon het hem ook niet vragen, Ik kreeg de overlijdensakte
Mam Wilson, Al, jongen, waar wil je zijn?…
Alan Wilson, Alan Wilson, Alan Wilson, waar wil je zijn?…
Ik weet dat de hemel een verschrikking voor je is.
Voor Peter spuugt alleen harpen uit, geen hoorns.
Boogie is hel, hemel is kwelling
En toch hoop ik, Al, dat je in de hemel bent