Empty Pools — Exploded View songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Exploded View" van Empty Pools.
Songteksten
Blame it on the fall, suspended embryonically
It’s never quite the same, you’ll have to come and lift it up
But is memory reserved for those that it has worn apart
You’ll have to go away, you’ll have to come and lift it up
You know where you were born, know where you’ll be torn apart
One second of your mind, one fleeting moment in your thoughts
Is all that I can save
Punctured on a rail, chin lit up from underneath
Handed over keys, then the house got torn apart
Cancelled all your cards, found a suitor, wasn’t keen
Crushed him for a start, to finding lines hid underneath
You finally got out, tore the pockets from our jeans
Where has she gone now, this commentary’s flattering
You’ll have to go away
You can have my name
It’s been burning a hole
Chooses clothes that will outlast
His skin and what’s in
You want to be
Looking at, not looking on
Sit in sleep-creased clothes, only played it in the dark
Or your club, Monday night, all she had to talk about
Admit it, you were green, different four walls every night
Pass her as you leave, know that line adjusts in time
Is memory reserved for those that it has worn apart
You’ll have to go away, you’ll have to come and lift it up
You finally got out, tore the pockets from our jeans
Where has she gone now, your commentary’s faltering
Songtekstvertaling
Geef de schuld aan de val, embryonaal geschorst
Het is nooit meer hetzelfde.
Maar is het geheugen gereserveerd voor degenen die het uit elkaar heeft gedragen
Je moet weggaan, je moet komen en het optillen.
Je weet waar je geboren bent, weet waar je verscheurd wordt.
Een seconde van je geest, een vluchtig moment in je gedachten
Is alles wat ik kan redden
Doorboord op een reling, kin verlicht van onderen
Sleutels overhandigd, toen werd het huis overhoop gehaald.
Annuleerde al je kaarten, vond een huwelijkskandidaat, was niet enthousiast
Verpletterde hem om te beginnen, om lijnen te vinden die verborgen waren onder
Je kwam er eindelijk uit, trok de zakken van onze jeans
Waar is ze nu heen, dit commentaar is vleiend.
Je moet weggaan.
Je mag mijn naam hebben.
Het brandt een gat.
Kiest kleding die het zal overleven
Zijn huid en wat er in zit
Je wilt
Kijken naar, niet kijken naar
In slaap gekrekte kleren zitten, alleen in het donker gespeeld
Of je club, maandagavond, alles waar ze het over had.
Geef het toe, Je was groen, elke avond verschillende muren.
Passeer haar als je weggaat, weet dat de lijn zich aanpast in de tijd
Is geheugen gereserveerd voor degenen die het uit elkaar heeft gedragen
Je moet weggaan, je moet komen en het optillen.
Je kwam er eindelijk uit, trok de zakken van onze jeans
Waar is ze nu, je commentaar Hapert.