Emma Pollock — Dark Skies songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dark Skies" van Emma Pollock.
Songteksten
The light we see is from times unknown
Put in their place the troubles we are shown
We are the root, we are the branch
We are the product of a million chances
Don’t you love the way they dance
Above you in dark skies?
They’ll trip the sounds up in your mouth
So that the words they don’t come out right
We could be anywhere in this kind of dark
Oh let’s be anyone, oh let’s be anyone
And they gave us a stage
To write our own page of history
And yet you still call this design now
From the only one who knows
I think I’ll give the emperor back his clothes
Enoch, Neldricken, Valley and Glenhead
Are all reflecting the stars overhead
Like black glass the water holds our eye
Not a movement, not a sign of a pitching
Leave me suspended like this
While the world does its bitching
I like to keep my fairytales on shelves
My Goldilocks doesn’t need explaining
Why can’t it be just as simple as it looks?
Don’t need a sermon to balance these books
Staring up from the ground
As the light it dumbfounds us
And yet you still call this design now
From the only one who knows
I’ll think I’ll give the emperor back his clothes
Songtekstvertaling
Het licht dat we zien komt uit onbekende tijden.
Zet de vervloekingen op hun plaats.
Wij zijn de wortel, wij zijn de tak
We zijn het product van een miljoen kansen
Hou je niet van de manier waarop ze dansen?
Boven je in de donkere lucht?
Ze zullen de geluiden in je mond laten struikelen.
Zodat de woorden ze niet goed uitkomen
We kunnen overal in het donker zijn.
Oh laten we iedereen zijn, Oh laten we iedereen zijn
En ze gaven ons een podium.
Om onze eigen pagina geschiedenis te schrijven
En toch noem je dit ontwerp nog steeds
Van de enige die Weet
Ik denk dat ik de keizer zijn kleren teruggeef.
Enoch, Neldricken, Valley en Glenhead
Ze reflecteren de sterren boven ons.
Als zwart glas houdt het water ons oog vast.
Geen beweging, geen teken van een pitching.
Laat me zo geschorst.
Terwijl de wereld z ' n gezeur doet
Ik hou mijn sprookjes graag op de planken.
Mijn Goudlokje hoeft niet uit te leggen
Waarom kan het niet zo simpel zijn als het lijkt?
Ik heb geen preek nodig om deze boeken in balans te brengen.
Starend vanuit de grond
Als het licht dat het ons dom maakt
En toch noem je dit ontwerp nog steeds
Van de enige die Weet
Ik denk dat ik de keizer zijn kleren teruggeef.