Emma Marrone — Occhi profondi songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Occhi profondi" van Emma Marrone.
Songteksten
Servirebbe avere occhi profondi, grandi
Come due pozzi neri
Per buttarci dentro quello che vedi
E pure l'amore che non cedi
Servirebbe avere gli occhi profondi
Per imprigionare la tua assenza
Non lasciarla mai venire fuori
Perché non diventi dipendenza
È più bella questa città quando sale la luna
Mentre dormono tutti già
Tutti tranne me
Tutti tranne me
Io mi scordo di dimenticarti
Non ho mai avuto occhi profondi
Sei negli occhi e via da lì non scendi
Come fai tu lo sai
A restare in equilibrio e non cadere mai
Questo vento che mi punge la pelle
Sembra una carezza veloce
Io vorrei avere gli occhi profondi e larghi
Che ci si perde il mondo
Per avere la certezza che presto o tardi
Succeda per davvero
È più bella questa città quando sale la luna
Mentre dormono tutti già
Tutti tranne me
Io mi scordo di dimenticarti
Non ho mai avuto occhi profondi
Sei negli occhi e via da lì non scendi
Come fai tu lo sai
A restarmi addosso se non ci sei mai
Ti ho visto odiare l'amore
Fare la guerra alle stelle
Sognare senza pudore, finalmente poi
Dormire
Io ti ho coperto le spalle
Scoprendo tutto il mio cuore
Ma un sogno non si può rifare
Io mi scordo di dimenticarti
(dimenticarti, dimenticarti)
(Sei, sei, sei) Sei negli occhi e via da lì non scendi (non scendi)
Come fai tu lo sai a restare in equilibrio...
Non ricordo di non ricordarti
Sei negli occhi e via da lì non scendi
Inseparabili ma separati
Come fai tu lo sai a restare in superficie
E non sprofondi mai
E non sprofondi mai
Songtekstvertaling
Je nodig zou hebben om de ogen op de diepe, zo groot als twee putten in het zwart Voor moet gooien in wat je ziet En ook de liefde die niet geven, Zou de diepe ogen Te opsluiten uw afwezigheid Niet laat nooit buiten komen, Omdat zij geen verslaving Is mooier dan op deze stad als het gaat om de maan Terwijl ze slapen al, Allemaal behalve ik Alle, behalve mij, Ik ben vergeten om je te vergeten ik heb nog nooit hadden ogen diep je in de ogen en vanuit daar ga je naar beneden, Hoe weet je dat het in evenwicht blijft en nooit vallen in Deze wind, die prikt mijn huid Ziet er een streling snel ik zou graag de ogen diep en breed, Dat verliezen we de wereld Om de zekerheid dat, vroeg of laat Gebeurt het voor echt Is mooier dan op deze stad als het gaat om de maan, Terwijl alle slaapt al behalve ik ik ben vergeten om je te vergeten ik heb nog nooit hadden ogen diep in de ogen en de afstand er niet omlaag Als u weet u restarmi op hem als je er niet bent, nooit heb ik gezien dat haat, liefde en oorlog te laten voeren naar de sterren te Dromen zonder schaamte, eindelijk Slapen, dat heb ik de rug bedekt het Ontdekken van mijn hart, Maar een droom kan je niet opnieuw ben ik vergeten vergeten vergeten, vergeten) (zes, Zes, zes, zes in de ogen en van daar naar beneden gaan (niet naar beneden) Hoe weet je dat het in evenwicht blijft...
Ik herinner me niet dat ik me niet herinner dat je in de ogen bent en weg van daar kom niet onafscheidelijk maar gescheiden als je weet dat je aan de oppervlakte moet blijven en nooit zinken en nooit zinken