Эмма М — Душа songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Душа" van Эмма М.
Songteksten
Он стоит у окна и слушает звуки музыки, из раскрытой форточки.
Он совсем еще мал, ничьих душ не ломал, не знает, что такое зависть.
И лицемерие.
А я смотрю на него и от земли далеко, меня практически не видно.
За пеленой облаков.
И детские пальцы сгребают в ладони черные, колючие комья снега.
Ему пока рано говорить о смерти, мрачные мысли не успели съесть всё светлое.
Кубики в детском саду не найдут, он их спрятал, они не правильные.
Тоже лгут.
Почему только здесь, а не там, только здесь можно плакать и падать.
А там можно бегать и верить, что можешь летать.
И не ждать тихого часа.
Он стоит возле дома, так много вопросов, так мало тем.
Кто ответит?
Сквозь кинескопы телевизоров.
Солнцезащитных стекол троллейбуса.
Мы разгадали тайны ребусов, бег часов.
Сквозь ультразвук электростанций, здесь никто не захотел остаться.
Утекает чистая душа, не спеша.
Поскорей бы в школу, там есть перемены, а здесь их нет.
Папа бросил бы пить и ругаться, если бы мама была жива.
Он слушает музыку, и каждую ноту растягивает, через жизнь.
И чьи-то невидимые пальцы касаются клавиш.
Он никого не бросал и не бил никого из-за денег.
Эта осень чужими словами расширила память о маме.
Память, о маме.
А я давно далеко, он не видит меня, не слышит моих шагов.
Он не моргая смотрит вдаль, голубыми, большими глазами.
Сквозь кинескопы телевизоров.
Солнцезащитных стекол троллейбуса.
Мы разгадали тайны ребусов, бег часов.
Сквозь ультразвук электростанций, здесь никто не захотел остаться.
Утекает чистая душа, не спеша.
Сквозь кинескопы телевизоров.
Солнцезащитных стекол троллейбуса.
Мы разгадали тайны ребусов, бег часов.
Сквозь ультразвук электростанций, здесь никто не захотел остаться.
Утекает чистая душа, не спеша.
Songtekstvertaling
Hij staat bij het raam en luistert naar de muziek uit het open raam.
Hij is erg jong, heeft niemands ziel gebroken, weet niet wat afgunst is.
En hypocrisie.
En ik kijk ernaar en van de grond ver weg, ben ik nauwelijks te zien.
Achter een sluier van wolken.
En kindervingers rake in de palm van de zwarte, stekelige klontjes van sneeuw.
Het is nog te vroeg voor hem om over de dood te praten, donkere gedachten hebben nog geen tijd gehad om al het licht op te eten.
Ze zullen de kubussen niet vinden in de kleuterschool, hij verborg ze, ze zijn niet correct.
Ze liegen ook.
Waarom alleen hier, en niet daar, alleen hier kun je huilen en vallen.
En daar kun je rennen en geloven dat je kunt vliegen.
En wacht niet op een rustig uur.
Hij staat buiten het huis, zo veel vragen, zo weinig onderwerpen.
Wie zal antwoorden?
Door de kinescopen van TV ' s.
Zonnebril trolley.
We hebben de geheimen van de puzzels ontdekt, draaiende uren.
Door de echo van de elektriciteitscentrales, wilde niemand hier blijven.
Een pure ziel stroomt langzaam weg.
Ik zou zo snel mogelijk naar school willen gaan, er zijn daar veranderingen, maar hier zijn ze niet.
Pap zou gestopt zijn met drinken en vloeken als mam nog leefde.
Hij luistert naar muziek en rekt elke noot door het leven.
En onzichtbare vingers raken de sleutels aan.
Hij heeft niemand verlaten of iemand geslagen voor geld.
Deze herfst breidde de herinnering aan mijn moeder uit met de woorden van andere mensen.
Herinnering aan mijn moeder.
En ik ben lang weggeweest, hij ziet me niet, hoort mijn voetstappen niet.
Hij knippert niet en kijkt in de verte met grote blauwe ogen.
Door de kinescopen van TV ' s.
Zonnebril trolley.
We hebben de geheimen van de puzzels ontdekt, draaiende uren.
Door de echo van de elektriciteitscentrales, wilde niemand hier blijven.
Een pure ziel stroomt langzaam weg.
Door de kinescopen van TV ' s.
Zonnebril trolley.
We hebben de geheimen van de puzzels ontdekt, draaiende uren.
Door de echo van de elektriciteitscentrales, wilde niemand hier blijven.
Een pure ziel stroomt langzaam weg.