Emilie Autumn — The Ballad of Mushroom Down songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Ballad of Mushroom Down" van Emilie Autumn.
Songteksten
There was a land I once heard tell
'Twas christened Mushroom Down
The folk who lived there loved it well
And never left their town
They stayed there from the hour of birth
Until the day they died
They never cared for any earth
Except their Mushroom pride
They made their homes beneath the caps
Of fungi wide and tall
And when time came for tea perhaps
A neighbor came to call
And while they sat in shade serene
And offered cream and cakes
They talked of things they’d never seen
Beyond the Mushroom lakes
They did not wish to journey there
They were contented so But past the mossy banks somewhere
Lie what they did not know
More curious they grew by day
And still more so by night
They wondered if there were a way
To take a Mushroom flight
Tormented by this new desire
More restless they became
And many began to conspire
On blueprints for a frame
A brilliant flying vehicle
Of mushroom caps and string
One gent proved astronautical
And built the very thing
And so the day arrived at last
On which the plane should board
The celebration went far past
What they could best afford
But they were folks of merry ways
And when the kegs were drained
In unison arose their gaze
And on the stroke --- it rained
Now in the history of the town
No soul had ever seen
A flood the likes of which poured down
Upon the Mushroom Green
A gathering was held betwixt
The elders late that night
And even their votes were unmixed:
«We must postpone the flight!»
The disappointment through the land
Was more than some could bear
For their own world, once thought so grand,
They did no longer care
To say the least it was a shame
To see the people act
As though they’d lost their hope, their flame
When their poor plans were sacked
But still the rain continued on For more than fifty days
Their mushroom store was almost gone
They dreamt of sunshine rays
And that’s when they began to cease
Their thoughts of other towns
If only this storm would decrease
Theyd cherish Mushroom Downs
That night was spent in blackness deep
No star was seen to shine
But when the morning broke their sleep
They saw a sight divine
The rain was nowhere to be found
The sky was fresh and clear
Hurrahs of joy for miles around
Were all that one could hear
And what is more, the earth had sprung
New mushrooms overnight
And many hymns of praise were sung
And no one spoke of flight
And so at last the ballad ends
With happiness sublime
And so the story goes, my friends
That is, until next time.
Songtekstvertaling
Er was een land dat ik ooit hoorde vertellen
Het was gedoopt paddenstoel.
De mensen die daar woonden hielden ervan.
En nooit hun stad verlaten
Zij verbleven daar vanaf het uur van de geboorte.
Tot de dag dat ze stierven
Ze gaven nooit om de aarde.
Behalve hun Paddenstoeltrots.
Ze maakten hun huizen onder de caps.
Van schimmels breed en lang
En toen de tijd kwam voor thee misschien
Er kwam een buurman langs.
En terwijl zij in de schaduw van het paradijs zaten.
En bood room en cakes
Ze spraken over dingen die ze nooit hadden gezien.
Voorbij de Paddenstoellakken
Ze wilden er niet heen.
Ze waren tevreden dus maar voorbij de mossige banken ergens
Liegen wat ze niet wisten
Ze groeiden overdag.
En nog meer ' s nachts.
Ze vroegen zich af of er een manier was.
Om een Paddenstoelvlucht te nemen
Gekweld door dit nieuwe verlangen
Meer rusteloos werden ze
En velen begonnen samen te zweren.
Op blauwdrukken voor een frame
Een briljant vliegend voertuig
Van mushroom caps en string
Eén gent bleek astronaut te zijn.
En bouwde het ding
En dus kwam de dag eindelijk
Waarop het vliegtuig moet instappen
De viering ging ver voorbij.
Wat ze zich het best konden veroorloven
Maar het waren vrolijke mensen.
En toen de vaten leeg waren.
In een oogwenk stond hun blik op
En op de beroerte ...
Nu in de geschiedenis van de stad
Niemand had hem ooit gezien.
Een vloedgolf die overvalt.
Op de groene paddenstoel
Er vond een bijeenkomst plaats tussen
De ouderen laat die avond
En zelfs hun stemmen waren ongemoeid.:
"We moeten de vlucht uitstellen!»
De teleurstelling door het land
Was meer dan sommigen konden verdragen
Voor hun eigen wereld, ooit zo groots gedacht,
Ze gaven er niet meer om.
Op zijn minst was het een schande.
Om de mensen te zien handelen.
Alsof zij hun hoop en hun vlam verloren hadden.
Toen hun slechte plannen werden ontslagen
Maar toch bleef het meer dan vijftig dagen regenen.
Hun champignonwinkel was bijna weg.
Ze droomden van zonnestralen
En toen begonnen ze te stoppen.
Hun gedachten over andere steden
Was deze storm maar kleiner geworden.
Ze koesteren paddestoelen.
Die nacht werd diep in duisternis doorgebracht
Er is geen ster gezien die schijnt.
Maar toen de morgen hun slaap brak
Ze zagen een goddelijk gezicht.
De regen was nergens te vinden.
De hemel was fris en helder
Hoera ' s van vreugde in de wijde omtrek
Was alles wat men kon horen
En wat meer is, de aarde was ontsprongen
Nieuwe champignons ' s nachts
En vele lofzangen werden gezongen.
En niemand had het over vliegen.
En eindelijk eindigt de ballade
Met subliem geluk.
En zo gaat het verhaal, mijn vrienden
Tot de volgende keer.