Emilie Autumn — Never Tasted Tears songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Never Tasted Tears" van Emilie Autumn.
Songteksten
I’ve never tasted tears like these before
And though they are the saddest I have known
Their simple cause is none but one of joy
For now it seems I may not be alone
Upon this earth as I have been 'til now
A truly unexpected twist of fate
For I had given up on everyone
Especially myself, and thought it late
Too late for any soul to cast a line
His hook would hit the ice and snap in two
But someone blew a kiss and with his breath
Unfroze what ne’er a roaring fire could do An angel now is mine and from the start
I knew that I was bound to let him in But while I smile I weep because I know
That something ends so that this can begin
God, what a fool am I, or am I wise?
For years have I kept hidden in my heart
The name of one who never had been more
But whom I wrote about and set apart
From other men, though never did I tell
My feelings, nay, but used him as a muse
An inspiration, something to adore
But rarely did I think on what I’d lose
If ever my affections were replaced
By someone living, breathing, warm and real
For while I pledged my life to him in song
The same for me I knew he did not feel
If I could tell the truth, I’d say I planned
To go on in this fashion for all time
I didn’t care he couldn’t care for me As long as I could own him in each rhyme
And have someone to think about each night
When torment after torment wracked my soul
To writhe in sorrow, bathe in pain’s delight
To fill my pages was my only goal
Until the day I dared to call it love
For this love was the only I had known
And somehow I could keep the rest away
For in my mind I never was alone
And being thus in love, though with a specter,
I never did expect, nor wish, nor care
To take another in that holy place
Though in my mind I knew no one was there
Yay, in my mind, but not so in my soul
I loved, I swear I loved, else why this pain
When of my will I opened up the door
And swept the space where I swore hed remain
And something dies within me as I sweep
As something new is born in every tear
Past years of memories I long to keep
A future that I both long for and fear
There really was no question when it came
This shooting star, both fire and gentleness
Who never gave me time to make my choice
But made my will his own with each caress
For once and only once I did not think
Where I should feel and for that I was proud
But it was one thing to enact the part
And something else to say the word aloud
For once I had, I felt a shadow fade
Which over me had hung for all these years
And no true loss in all the world could match
The sense of someone passing with my tears
I hadn’t known 'til then how lost I was
Enveloped in this mist of my design
So much of me my muse had thus become
That in my eyes no star was seen to shine
Unless it bore some of my phantom’s light
Or carried strains of music in the beams
Until my soul was open to the view
No man could enter, except in my dreams
Its over now and I am not afraid
I know full well what I am meant to do But late at night when I recall my muse
I cry for us as though he ever knew
That I had waited years to hear my name
Once spoken as it should have always been
Id wait there still but someone real appeared
And stole the heart no man could hope to win
If to my muse I’d ever said hello
It might not hurt this much to say goodbye
But there is something tragic in this scene
Which may appear as joyous to the eye
Of anyone who witnesses myself
Bound in the arms and lips of my new friend
Completed in a way I’ve never been
And healing wounds I thought would never mend
The truth that shattered my reality
The soul I dreamed but never thought Id meet
And now I don’t look back except in dreams
Yet when I do the pain is always sweet
For only pain can show me who I was
And from that girl to me how much Ive grown
Ive never tasted tears like these before
And yes, they are the saddest I have known
Songtekstvertaling
Ik heb nog nooit zulke tranen geproefd.
En hoewel ze de droevigste zijn die ik ken
Hun eenvoudige zaak is slechts een van vreugde.
Voor nu lijkt het erop dat ik niet alleen ben.
Op deze aarde zoals ik tot nu toe was
Een echt onverwachte wending van het lot
Want ik had iedereen opgegeven
Vooral mezelf, en ik dacht dat het laat was.
Te laat voor een ziel om een lijn te werpen
Zijn haak zou het ijs raken en in twee breken.
Maar iemand blies een kus en met zijn adem
Ontgrendel wat een brullend vuur niet kan doen een engel is nu van mij en vanaf het begin
Ik wist dat ik hem binnen moest laten maar terwijl ik lach huil ik omdat ik weet
Dat er iets eindigt zodat dit kan beginnen
God, wat ben ik een dwaas, of ben ik wijs?
Jarenlang heb ik verborgen gehouden in mijn hart
De naam van iemand die nooit meer was geweest
Maar over wie ik schreef en apart zette
Van andere mannen, maar ik heb het nooit verteld.
Mijn gevoelens, Nee, maar gebruikte hem als een muze.
Een inspiratie, iets om te aanbidden
Maar zelden dacht ik aan wat ik zou verliezen.
Als mijn genegenheid ooit werd vervangen
Door iemand die leeft, ademt, warm en echt
Want terwijl ik mijn leven aan hem zwoer in lied
Hetzelfde voor mij. Ik wist dat hij het niet voelde.
Als ik de waarheid kon vertellen, zou ik zeggen dat ik het gepland had.
Om op deze manier verder te gaan voor altijd
Het kon me niet schelen dat hij niet om me kon geven zolang ik hem kon bezitten in elke rijm
En iemand hebben om aan te denken elke nacht
Toen de bestraffing na de bestraffing mijn ziel trof
Om te kronkelen in verdriet, baden in pijn ' s vreugde
Mijn pagina ' s vullen was mijn enige doel
Tot de dag dat ik het liefde durfde te noemen
Want deze liefde was de enige die ik had gekend
En op een of andere manier kon ik de rest weghouden
Want in mijn gedachten was ik nooit alleen
En zo verliefd zijn, hoewel met een spook,
Ik had nooit verwacht, noch wens, noch zorg
Om er nog een te nemen in die heilige plaats.
Maar in mijn gedachten wist ik dat er niemand was.
In mijn gedachten, maar niet in mijn ziel.
Ik hield, ik zweer dat ik hield, anders waarom deze pijn
Wanneer van mijn wil opende ik de deur
En veegde de ruimte waar ik zwoer te blijven
En er sterft iets in mij als ik veeg
Als iets nieuws wordt geboren in elke traan
De afgelopen jaren van herinneringen ik verlang om te houden
Een toekomst waar ik naar verlang en bang voor Ben.
Er was echt geen twijfel toen het kwam
Deze vallende ster, zowel vuur als zachtheid
Die me nooit de tijd gaf om mijn keuze te maken.
Maar maakte mijn wil zijn eigen met elke streling
Voor een keer en slechts een keer dacht ik niet
Waar ik me zou moeten voelen en daarvoor was ik trots
Maar het was één ding om het deel uit te voeren
En iets anders om het woord hardop te zeggen.
Voor een keer voelde ik een schaduw vervagen
Die al die jaren boven me hing.
En geen enkel echt verlies in de hele wereld kan overeenkomen
Het gevoel van iemand die passeert met mijn tranen
Ik wist niet hoe verloren Ik was.
Omhuld in deze nevel van mijn ontwerp
Zo veel van mij was mijn muze zo geworden
Dat er in mijn ogen geen ster schijnt
Tenzij het licht van mijn fantoom droeg.
Of muziekstammen in de balken droeg
Totdat mijn ziel open stond voor het uitzicht
Niemand kon binnenkomen, behalve in mijn dromen.
Het is voorbij en ik ben niet bang.
Ik weet heel goed wat ik moet doen, maar ' s avonds laat herinner ik me mijn muze
Ik huil voor ons alsof hij ooit wist
Dat ik jaren had gewacht om mijn naam te horen
Eenmaal gesproken zoals het altijd had moeten zijn
Ik wacht daar nog steeds, maar er verscheen een echt iemand.
En stal het hart dat niemand kon hopen te winnen
Als ik m ' n muze ooit gedag had gezegd ...
Het kan geen kwaad om afscheid te nemen.
Maar er is iets tragisch in deze scène
Die als vreugdevol in het oog kan verschijnen
Van iedereen die zelf getuige is.
Gebonden in de armen en lippen van mijn nieuwe vriend
Voltooid op een manier die ik nog nooit ben geweest
En genezende wonden waarvan ik dacht dat ze nooit zouden genezen
De waarheid die mijn realiteit verbrijzelde
De ziel waarvan ik droomde maar nooit dacht dat ik hem zou ontmoeten
En nu kijk ik niet meer om behalve in dromen.
Maar als ik dat doe is de pijn altijd zoet
Want alleen pijn kan me laten zien wie ik was
En van dat meisje naar mij hoeveel ik ben gegroeid
Ik heb nog nooit zulke tranen geproefd.
En ja, ze zijn de droevigste die ik ken.