Emerson, Lake & Palmer — Tarkus songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tarkus" van Emerson, Lake & Palmer.
Songteksten
Road Home
Tarkus
I. The Stones Of Years
Has the dawn ever seen your eyes?
Have the days made you so unwise?
Realize, you are.
Had you talked to the winds of time,
Then you’d know how the waters rhyme,
Taste of wine,
How can you know where you’ve been?
In time you’ll see the sign
And realize your sin.
Will you know how the seed is sown?
All your time has been overgrown,
Never known.
Have you walked on the stones of years?
When you speak, is it you that hears?
Are your ears bone?
You can’t hear anything at all.
II. Mass
The preacher said a prayer.
Save ev’ry single hair on his head.
He’s dead.
The minister of hate had just arrived to late to be spared.
Who cared?
The weaver in the web that he made!
The pilgrim wandered in,
Commiting ev’ry sin that he could
So good…
The cardinal of grief was set in his belief he’d saved
From the grave
The weaver in the web that he made!
The high priest took a blade
To bless the ones that prayed,
And all obeyed.
The messenger of fear is slowly growing, nearer to the time,
A sign.
The weaver in the web that he made!
A bishops rings a bell,
A cloak of darkness fell across the ground
Without a sound!
The silent choir sing and in their silence,
Bring jaded sound, harmonic ground.
The weaver in the web that he made!
III. The Battlefield
Clear the battlefield and let me see
All the profit from our victory.
You talk of freedom, starving children fall.
Are you deaf when you hear the season’s call?
Were you there to watch the earth be scorched?
Did you stand beside the spectral torch?
Know the leaves of sorrow turned their face,
Scattered on the ashes of disgrace.
Ev’ry blade is sharp; the arrows fly
Where the victims of your armies lie,
Where the blades of brass and arrows reign
Then there will be no sorrow,
Be no pain.
Songtekstvertaling
Weg Naar Huis
Tarkus
I. De Stenen Van Jaren
Heeft de dageraad ooit je ogen gezien?
Hebben de dagen je zo onverstandig gemaakt?
Besef dat je dat bent.
Had je gesproken met de wind van de tijd,
Dan zou je weten hoe het water rijmt,
Smaak van wijn,
Hoe weet je waar je bent geweest?
Mettertijd zul je het bordje zien.
En besef je zonde.
Weet je hoe het zaad gezaaid wordt?
Al je tijd is overwoekerd,
Nooit geweten.
Heb je over de stenen van jaren gelopen?
Als je praat, hoor jij het dan?
Zijn je oren bot?
Je kunt helemaal niets horen.
II. massa
De prediker zei Een gebed.
Behalve alle haar op z ' n hoofd.
Hij is dood.
De minister van haat was net te laat gekomen om gespaard te worden.
Wie kon het wat schelen?
De Wever in het web dat hij maakte!
De pelgrim kwam binnen.,
Hij zei dat hij een zonde kon begaan.
Zo goed…
De Kardinaal van verdriet was overtuigd dat hij had gered.
Uit het graf
De Wever in het web dat hij maakte!
De hogepriester nam een mes.
Om degenen te zegenen die baden.,
En allen gehoorzaamde.
De Boodschapper van angst groeit langzaam, dichter bij de tijd.,
Teken.
De Wever in het web dat hij maakte!
Een bisschoppen rinkelt een bel,
Een mantel van duisternis viel over de grond
Zonder geluid.
Het stille koor zingt en in hun stilte,
Breng afgestompt geluid, harmonische grond.
De Wever in het web dat hij maakte!
III. het slagveld
Ontruim het slagveld en laat me eens kijken.
Alle winst van onze overwinning.
Je hebt het over vrijheid, hongerige kinderen vallen.
Ben je doof als je de roep van het seizoen hoort?
Was je erbij om de aarde te zien verschroeien?
Stond je naast de brander?
Weet dat de bladeren van verdriet hun gezicht omdraaiden,
Verspreid over de as van schande.
Het lemmet is scherp; de pijlen vliegen
Waar de slachtoffers van uw legers liggen,
Waar de messen en pijlen heersen
Dan zal er geen verdriet zijn.,
Wees geen pijn.