Emanuele corvaglia — Te, innamorata dei soldi songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Te, innamorata dei soldi" van Emanuele corvaglia.

Songteksten

Te, innamorata dei soldi.
Della bella vita.
E mi guardi così. Le tue lacrime scendono.
Mi rimpiangi perché mi hai perso. Vuoi ritrovare l’amore nelle cose che hai,
ma senza sentimento.
E lo prendi per mano, mi passi davanti cercando uno sguardo e i ricordi,
li ricordi? Che ti parlavo di questa mia canzone.
In questo gioco di sguardi, di carezze ormai finite, ancora adesso ripenso al
mio ieri, tra cui dubbi e bugie.
E mentre ti nascondi, ti guarderò da qui dove tutto sembra oggi.
Dove tutto è ancora qui.
Scordiamoci di noi. Spazziamo via i ricordi di un momento ancora nostro,
di un attimo perduto tra noi.
Te, innamorata dei soldi.
Dei pensieri futili.
Ti perdi così, tra la gioia ed un dolore.
Ormai sconfitta non sei capace di dirmi ancora che cosa ne pensi di noi.
Di questo tempo vissuto insieme.
E ti cerco la notte nei miei sogni svaniti. Riscrivo di te parole su parole
ormai già dette, che hai sentito ma non inteso.
L’ispirazione mi ha preso tra un febbraio d’inverno. La conoscenza di noi
scolpita è rimasta nel nostro io, dimenticando cos'è importante.
E mentre ti nascondi, ti guarderò da qui dove tutto sembra oggi.
Dove tutto è ancora qui.
Scordiamoci di noi. Spazziamo via i ricordi di un momento ancora nostro,
di un attimo perduto tra noi.
(Grazie a Marilù per questo testo)

Songtekstvertaling

Jij, verliefd op geld.
Van het goede leven.
En je kijkt me zo aan. Je tranen komen naar beneden.
Je hebt spijt dat je me verloor. Wil je liefde vinden in de dingen die je hebt,
maar zonder gevoel.
En je neemt hem bij de hand, je loopt langs me op zoek naar een blik en herinneringen,
ken je ze nog? Dat ik je vertelde over mijn liedje.
In dit spel van uiterlijk, van streling nu voltooid, zelfs nu denk ik terug aan de
de mijne gisteren, met inbegrip van twijfels en leugens.
En terwijl je je verstopt, kijk ik naar je vanaf hier waar het vandaag lijkt.
Waar alles nog steeds hier is.
Laten we ons vergeten. We wissen de herinneringen van een moment dat nog van ons is.,
een verloren moment tussen ons.
Jij, verliefd op geld.
Zinloze gedachten.
Je verdwaalt op deze manier, tussen vreugde en pijn.
Nu verslagen, kun je me nog niet vertellen wat je van ons denkt.
Van deze tijd woonde samen.
En ik zoek je de nacht in mijn vervaagde dromen. Ik herschrijf jouw woorden op woorden.
dat heb ik al gezegd, maar dat heb je niet begrepen.
De inspiratie overviel me in een winter februari. De kennis van ons
beeldhouwen bleven in ons zelf, vergeten wat belangrijk is.
En terwijl je je verstopt, kijk ik naar je vanaf hier waar het vandaag lijkt.
Waar alles nog steeds hier is.
Laten we ons vergeten. We wissen de herinneringen van een moment dat nog van ons is.,
een verloren moment tussen ons.
(Dank aan Marilu voor deze tekst)